Στις 4 Απριλίου του 2010 ολλανδικές φιλοζωικές οργανώσεις καθιέρωσαν  την «Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων» για να ευαισθητοποιήσουν τη Διεθνή Κοινότητα στο θέμα των πολλών εκατομμυρίων αδέσποτων ζώων που ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες  σε όλον τον πλανήτη, αλλά και την ευθύνη που οι άνθρωποι έχουμε γι’ αυτά.

Τα «αδέσποτα» ζωά προήλθαν από εγκατάλειψη, από «δεσποζόμενα» που δεν στειρώθηκαν, που επιτέλεσαν το έργο τους ως διασκεδαστές και εγκαταλείφθηκαν τελικά στο δρόμο. Επειδή δεν ήταν τσιπαρισμένα δε θα μάθει κανείς ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης τους και δε θα υποστεί καμία νομική συνέπεια. Η απόκτηση ενός κατοικιδίου έχει ουσία όταν συνοδεύεται από την αντίστοιχη υπευθυνότητα και φροντίδα, από μόνη της δεν αποτελεί φιλοζωική πράξη.

Ο εγκλεισμός πυροδότησε τη βία μέσα στην οικογένεια, στην εργασία, σε βάρος των γυναικών, των παιδιών αλλά και των αδέσποτων ζώων που συνεχώς βλέπουμε να πολλαπλασιάζονται στους δρόμους. Το τελευταίο χρονικό διάστημα και στην περιοχή μας διαβάσαμε για κακοποιήσεις αδέσποτων ζώων από ανθρώπους χωρίς καμία ευαισθησία. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της πανδημίας είναι δύσκολο για τα αδέσποτα ζώα να βρίσκουν τροφή και νερό.

Στόχος της Πολιτείας πρέπει να είναι η προστασία των αδέσποτων μέσα από τη στενή  συνεργασία κράτους, τοπικής αυτοδιοίκησης, κτηνιάτρων, φιλοζωικών οργανώσεων, εθελοντών φιλόζωων που δρουν μεμονωμένα, με εφαρμογή των νόμων και τήρηση αυστηρών μέτρων για την ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γίνει σε κάθε Δήμο και στη Μαγνησία η καταγραφή των δεσποζόμενων και των αδέσποτων ζώων και η στείρωσή τους. Να εφαρμοστούν προγράμματα εκπαίδευσης στα σχολεία και να ενημερωθούν όλοι οι ιδιοκτήτες ζώων συντροφιάς για τις υποχρεώσεις τους (ηλεκτρονική σήμανση, στείρωση, εμβολιασμοί) με τη συνδρομή των φιλοζωικών οργανώσεων. Να ενισχυθεί η επιλογή της υιοθεσίας αδέσποτων. Να περιοριστούν στο ελάχιστο οι κίνδυνοι «εμπορευματοποίησής» τους.

Αν δεν αλλάξει ο τρόπος σκέψης, η συνείδηση, η νοοτροπία μας οι τετράποδοι φίλοι μας θα συνεχίσουν να υποφέρουν και να κινδυνεύουν εκεί έξω. Οι περισσότεροι είμαστε φιλόζωοι, αλήθεια, όμως, πόσοι είμαστε φιλόζωοι στην πράξη;