Τι μέλλει γενέσθαι στο Σίφερι ; | γράφει ο Γιώργος Σανιδάς
2025-10-04 08:12:16
Ένας από τους γραφικότερους απάνεμους κι ευλίμενους φυσικούς ορμίσκους της Σκιάθου, όπου στραγγίζουν και τα γλυκά νερά του βουνού, στη δυτική εσχατιά της μονόπολης του νησιού κι ακριβώς κάτω απ’ τα ΄μνημούρια΄, είναι αυτός που ονομάζουμε με το παπαδιαμαντικό ‘’το Σίφερι’’ ή όπως κατέληξε να γράφεται ως το Σίφερη ή η Σίφερη ή Τσίφερι. Για την προέλευση του τοπωνυμίου έχω αναφερθεί αναλυτικά στο βιβλίο ΑΘΕΑΤΗ ΣΚΙΑΘΟΣ. Εν προκειμένω θα μας απασχολήσει το τι μέλει γενέσθαι με τον ξεχασμένο και παραμελημένο κολπίσκο που στεφανώνεται ακόμα με πεύκα, πλατάνια και κουκουναριές.
Ας αναφέρουμε όμως πρώτα συνοπτικά την ιστορία του. Εκεί προσπάθησαν να αποβιβασθούν στο νησί οι Τούρκοι με τον Τοπάλ Πασά στη ‘’μάχη της Σκιάθου’’ στις 9/10/1823, μα τους απέκρουσε επιτυχώς ο Γέρος Καρατάσος που φυλούσε το ύψωμα. Εκεί στον 20ο αιώνα στεγαζόταν και το καρνάγιο του πρωτομάστορα Αγγελή Τζουβελέκη που καταγόταν από ξακουστή οικογένεια ναυπηγών της γειτονικής Σκοπέλου και μαζί με τους γιούς του κατασκεύαζαν μικρά και μεγάλα καράβια σαν το 480 τόνων ΄Άγιος Νικόλαος’ του Σοφοκλή Ιωάννου. Εκεί ο Γιώργος Τζουβελέκης το 1952 καθέλκυσε την ανεμότρατα ‘’Δώδεκα Απόστολοι’’ που ακόμα στολίζει το λιμάνι της Σκιάθου. Εκεί μόχθησε κι ο τελευταίος καραβομάστορας Τζουβελέκης, ο αείμνηστος Θοδωρής που πολλοί προφτάσαμε να γνωρίσουμε...
Όλα ετούτα κι άλλα πολλά είναι πλέον μνήμες και παρελθόν καθώς ο ταρσανάς εξαφανίστηκε από προσώπου γης και ο τόπος πίσω κατάντησε στις μέρες μας πάρκινγκ τα καλοκαίρια, κυρίως των Ρομά, και εύφλεκτος σκουπιδότοπος.
Για την τύχη του ακούμε κατά καιρούς διάφορα όπως ότι προτείνεται από πολιτικούς ιθύνοντες για μαρίνα, κεντρικό λιμάνι, αλιευτικό καταφύγιο και δεν ξέρω τι άλλο. Ο σημερινός μάλιστα δήμαρχος έχει εξαγγείλει από το 2024 την αναβάθμιση της περιοχής μέσα από, άγνωστη τουλάχιστον σε μένα, μελέτη που υπέβαλε για χρηματοδότηση στην Περιφέρεια μαζί με άλλες συνολικού προϋπολογισμού15 εκατ. ευρώ. Τι να προβλέπει άραγε για την αμμουδίτσα και τα πέριξ της;
Προσωπικά συντάσσομαι με την ρομαντική πρόταση της κας Άννας Δεληγιάννη, να γίνει η περιοχή ναυτότοπος με το να αναστηθεί ο μικρός ταρσανάς, να στεγαστεί το ναυτικό μουσείο και δίπλα να λειτουργήσει ένα παραδοσιακό καφενεδάκι. Ας πάει κι ο Ναυτικός όμιλος για να ζωντανέψει για καλά ο μαραμένος κόλπος...




