Όταν ένα έργο γράφεται «σαν ευχή πάνω σε βρεγμένη άμμο», η μεγαλύτερη δικαίωση για έναν δημιουργό δεν είναι η στιγμή που μπαίνει η τελευταία νότα στο στούντιο, αλλά η νύχτα που τα τραγούδια συναντούν τις ανάσες των ανθρώπων
Συγκινητική βραδιά για το ΡΟΔΙΝΟ ΦΕΓΓΑΡΙ του Αντώνη Μιτζέλου (φωτο) 2026-11-14 21:23:47
ΡΟΔΙΝΟ ΦΕΓΓΑΡΙ παρουσίαση στο Gazarte. Όταν ένα έργο γράφεται «σαν ευχή πάνω σε βρεγμένη άμμο», η μεγαλύτερη δικαίωση για έναν δημιουργό δεν είναι η στιγμή που μπαίνει η τελευταία νότα στο στούντιο, αλλά η νύχτα που τα τραγούδια συναντούν τις ανάσες των ανθρώπων.
Η βραδιά της Πέμπτης στο Gazarte θα μείνει χαραγμένη βαθιά μέσα μου. Ένας χώρος ασφυκτικά γεμάτος, βλέμματα φωτεινά και μια σπάνια, σιωπηλή συγκίνηση που γινόταν αγκαλιά σε κάθε στίχο.
Σε μια εποχή που η μουσική συχνά καταναλώνεται βιαστικά, αποσπασματικά και χωρίς μνήμη, η κατάθεση ενός ολοκληρωμένου κύκλου τραγουδιών μοιάζει με πράξη αντίστασης. Ο δίσκος είναι ένας ενιαίος ζωντανός οργανισμός· έχει αρχή, μέση, ανάσα και προορισμό. Έχει λειτουργικότητα γιατί συνομιλεί με τις αγωνίες, τη μοναξιά, τον έρωτα και τις σιωπές της κοινωνίας μας, θυμίζοντάς μας πως η τέχνη υπάρχει για να ενώνει, να αφυπνίζει και να παρηγορεί. Το γεγονός ότι τραγούδια όπως το «Λέει η αγάπη», το «Θαλασσινό ταξίδι» και το ομώνυμο «Ρόδινο Φεγγάρι» έχουν ήδη βρει τη θέση τους στις καρδιές σας, μου δίνει δύναμη να συνεχίζω.
Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους όσοι φώτισαν αυτή τη βραδιά και το ταξίδι του δίσκου:
Τον ποιητή και φίλο μου Νίκο Κλεισιώτη, για τους στίχους-εξομολόγηση και για την παρουσίαση της ποιητικής του συλλογής «Ψιθυρίσματα Ψυχής» που έντυσε με φως τη συνάντησή μας — καθώς και την αγαπημένη μας Αριστέα Δερβένη, τη «νονά» αυτής της σύμπραξης, που μας έφερε κοντά και στάθηκε η αφορμή για να γεννηθεί αυτό το έργο.
Τον Γιώργο Καμίνη, για την ουσιαστική του τοποθέτηση γύρω από το έργο του Νίκου Κλεισιώτη, καθώς και την Αναστασία Παπαδημητρίου (Εκδόσεις Άγκυρα), για τον ζεστό συντονισμό και την παρουσίαση της βραδιάς.
Τους δύο υπέροχους ηθοποιούς, την Άννα Μάγκου και τον Κυριάκο Μητροπέτρο, που έδωσαν φωνή, ψυχή και θεατρική πνοή στα ποιήματα, γεφυρώνοντας τον λόγο με τη μουσική.
Τους εξαιρετικούς ερμηνευτές που άναψαν ο καθένας τη δική του φλόγα γύρω από το φεγγάρι μας: τα Κίτρινα Ποδήλατα, τη Ζωή Παπαδοπούλου, τον Γιάννη Λεκόπουλο, καθώς και τις υπέροχες νεότερες παρουσίες, τη Βάλια Σκούρα και τη Λίνα Ροδοπούλου.
Τους σπουδαίους ερμηνευτές του δίσκου Βασίλη Λέκκα και Μιρέλα Πάχου, που με τη φωνή τους σφράγισαν τις ηχογραφήσεις μας.
Τους συνοδοιπόρους μου μουσικούς επί σκηνής —τον Βαγγέλη Παπαχριστόπουλο στα τύμπανα, τον Σάκη Κατσάτσο στο μπάσο και τον Γιώργο Τσολάκο στα πλήκτρα— που έδωσαν σάρκα και οστά στον ήχο μας με ψυχή και δεξιοτεχνία.
Τον Γιώργο Αβραμίδη στο Studio 101, για τη φροντίδα, την αισθητική και την αρτιότητα στις ηχογραφήσεις του δίσκου, την People Music για τη στήριξη, καθώς και τους ανθρώπους του Gazarte για τη ζεστή φιλοξενία.
Πάνω απ` όλα, όμως, ευχαριστώ εσάς. Που γεμίσατε τον χώρο, που ακούσατε με την καρδιά ανοιχτή, που ταξιδέψατε μαζί μας κάτω από το φως αυτού του Ρόδινου Φεγγαριού.
Το ταξίδι μόλις ξεκίνησε...














