Τρία χρόνια συμπληρώνονται από την απώλεια του Γιώργου Π. Αλεξανδρίδη, του ανθρώπου που συνέδεσε το όνομά του με την ανιδιοτελή προσφορά, την ανθρωπιά και την αγάπη για τη Σκιάθο. Με αφορμή το μνημόσυνο που θα τελεστεί την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου, το Skiathoslife.gr αποτίει έναν μικρό φόρο τιμής σε έναν σπουδαίο ευεργέτη του νησιού, του οποίου η παρακαταθήκη παραμένει ζωντανή μέσα από το έργο του γιου του.

Την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2026, στις 18:00, στον Ιερό Ναό Τριών Ιεραρχών Σκιάθου, θα τελεστεί μνημόσυνο για τη συμπλήρωση τριών ετών από τον θάνατο του Γεωργίου Π. Αλεξανδρίδη.

Μια στιγμή μνήμης και συγκίνησης για την οικογένειά του, τους ανθρώπους που τον γνώρισαν και ένα ολόκληρο νησί που έχει κάθε λόγο να αισθάνεται ευγνωμοσύνη για όσα εκείνος προσέφερε.

Γεννημένος στη Σκιάθο το 1930, ακολούθησε μια σπουδαία επαγγελματική διαδρομή, αποτελώντας ιστορικό στέλεχος της Motor Oil και στενό συνεργάτη της οικογένειας Βαρδινογιάννη.

Όμως, παρά την επαγγελματική του καταξίωση, δεν ξέχασε ποτέ τον τόπο του.

Για τους Σκιαθίτες δεν ήταν απλώς ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας. Ήταν ο δικός τους άνθρωπος. Εκείνος που στεκόταν δίπλα τους στις δύσκολες στιγμές, πολλές φορές αθόρυβα, χωρίς να επιζητά αναγνώριση.

Μια ζωή γεμάτη προσφορά και ανθρωπιά

Για περισσότερα από 30 χρόνια, ο Γιώργος Αλεξανδρίδης φρόντιζε ώστε οικονομικά αδύναμες οικογένειες της Σκιάθου να έχουν ένα αξιοπρεπές γιορτινό τραπέζι τα Χριστούγεννα και το Πάσχα.

Στάθηκε δίπλα σε συνανθρώπους του που αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα υγείας, αναλαμβάνοντας έξοδα νοσηλείας, χειρουργικών επεμβάσεων και ιατρικών εξετάσεων.

Παράλληλα, ενίσχυσε σχολεία, εκκλησίες, υπηρεσίες και το Κέντρο Υγείας Σκιάθου, ενώ συνέβαλε στην προστασία της ιστορικής και θρησκευτικής κληρονομιάς του νησιού, χρηματοδοτώντας σημαντικές μελέτες αποκατάστασης μνημείων.

Πίσω από κάθε δωρεά υπήρχε μια ανθρώπινη ιστορία. Μια οικογένεια που ανακουφίστηκε. Ένας ασθενής που βρήκε ελπίδα. Ένας συμπολίτης που ένιωσε πως δεν ήταν μόνος.

Αυτή ήταν ίσως η μεγαλύτερη περιουσία που άφησε πίσω του: η ευγνωμοσύνη των ανθρώπων.

Η Σκιάθος αναγνώρισε την πολύχρονη προσφορά του, ανακηρύσσοντάς τον Επίτιμο Δημότη τον Δεκέμβριο του 2020.

Ο γιος του, Πάρις Αλεξανδρίδης, συνεχίζει το έργο του

Η μεγαλύτερη δικαίωση για έναν άνθρωπο που αφιέρωσε σημαντικό μέρος της ζωής του στην προσφορά είναι να βλέπει το έργο του να συνεχίζεται.

Και στην περίπτωση του Γιώργου Αλεξανδρίδη, αυτή η σπουδαία παρακαταθήκη παραμένει ζωντανή.

Ο γιος του, Πάρις Αλεξανδρίδης, συνεχίζει με συνέπεια και ευαισθησία την οικογενειακή παράδοση της ευεργεσίας, στηρίζοντας τις ανάγκες της Σκιάθου και των κατοίκων της.

Από την ενίσχυση οικονομικά αδύναμων οικογενειών και την προσφορά καυσίμων σε σχολεία και κοινωνικές δομές μέχρι τη δωρεά μικρού ασθενοφόρου στο Κέντρο Υγείας Σκιάθου, η οικογένεια Αλεξανδρίδη εξακολουθεί να αποδεικνύει έμπρακτα την αγάπη της για το νησί.

Είναι μια συνέχεια που αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Γιατί η πραγματική κληρονομιά ενός πατέρα δεν είναι μόνο όσα αφήνει πίσω του, αλλά και οι αξίες που μεταδίδει στα παιδιά του.

Και ο Πάρις Αλεξανδρίδης τιμά τη μνήμη του πατέρα του με τον πιο ουσιαστικό τρόπο: συνεχίζοντας να προσφέρει.

Τρία χρόνια μετά… η Σκιάθος δεν ξεχνά

Τρία χρόνια πέρασαν από τότε που ο Γιώργος Αλεξανδρίδης έφυγε από τη ζωή.

Ο χρόνος μπορεί να απαλύνει τον πόνο της απουσίας, δεν μπορεί όμως να σβήσει τη μνήμη και την ευγνωμοσύνη.

Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δεν χρειάζονται μνημεία για να μείνουν στην ιστορία ενός τόπου. Το δικό τους μνημείο είναι οι καλές πράξεις τους, οι ζωές που άγγιξαν και τα χαμόγελα που χάρισαν.

Το μνημόσυνο της Πέμπτης αποτελεί μια ευκαιρία να τιμηθεί η μνήμη ενός ανθρώπου που αγάπησε βαθιά τη Σκιάθο και το απέδειξε σε ολόκληρη τη ζωή του.

Το Skiathoslife.gr, με σεβασμό και συγκίνηση, αφιερώνει αυτές τις γραμμές στη μνήμη του Γιώργου Π. Αλεξανδρίδη.

Ενός ανθρώπου που απέδειξε ότι η πραγματική επιτυχία δεν μετριέται μόνο με όσα αποκτά κανείς στη ζωή του, αλλά κυρίως με όσα προσφέρει στους άλλους.

Και αν σήμερα μπορούσαμε να του πούμε δύο λόγια, αυτά θα ήταν απλά:

«Σε ευχαριστούμε, Γιώργο, για όσα πρόσφερες στη Σκιάθο. Για όσους βοήθησες. Για το παράδειγμα που άφησες. Και γιατί η αγάπη σου για το νησί συνεχίζει να ζει μέσα από τον γιο σου».

Γιατί οι άνθρωποι που προσφέρουν από καρδιάς δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά.

Ν.Τ