Η συζήτηση για την μαρίνα και άλλες τουριστικές επενδύσεις στην Σκιάθο και αλλού δεν θα πρέπει να ξεχνάει την βασική έννοια της "φέρουσας ικανότητας". Πρόκειται για έννοια που έχει δημιουργηθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) το οποίο συνδέει τη φέρουσα ικανότητα με τη νομιμότητα της δόμησης, απαιτώντας ειδικές μελέτες προτού επιτραπούν επενδύσεις, επεκτάσεις οικισμών ή νέα έργα (ιδίως σε νησιά και τουριστικές περιοχές). Η έλλειψη εκτίμησης της φέρουσας ικανότητας αποτελεί λόγο ακύρωσης πολεοδομικών σχεδίων και αδειών, θέτοντας αυστηρά όρια στην υπερδόμηση και την κατανάλωση φυσικών πόρων. Η έννοια αυτή συνδέεται με την προβληματική της αειφορίας και της ισορροπημένης και βιώσιμης ανάπτυξης. Ίσως το θέμα να μην είναι πολύ ευχάριστο στην Σκιάθο λόγω της ύπαρξης σημαντικής και ανεξέλεγκτης αυθαίρετης δόμησης, αλλα καλό θα ήταν να θυμίζουμε την ύπαρξη της.

Πέρα όμως από αυτη την παράμετρο εντύπωση προκαλεί η έλλειψη μιας στοιχειώδους οικονομικής ανάλυσης με όρους κόστους-οφέλους: Για παράδειγμα, σε ένα καθαρά οικονομικό επίπεδο, δεν θα πρέπει να αποκλείσει κανείς ότι μια θηριώδης μαρίνα στη Σκιάθο θα φέρει μεν κάποιους νέους πελάτες, αλλά και θα μπορούσε να διώξει πολλούς προς την γειτονική Σκόπελο που έχει διατηρήσει πολύ πιο ήπια τουριστικά χαρακτηριστικά.

Με εκτίμηση,
Γιάννης Μίχος