Για το θέμα της Μαρίνας έχω επιλέξει συνειδητά να τοποθετηθώ αναλυτικά μετά το πέρας της τουριστικής περιόδου, με στοιχεία, επιχειρήματα και συγκεκριμένες εναλλακτικές προτάσεις.

Μετά όμως από τις τελευταίες δηλώσεις, κάποια πράγματα δύσκολα μένουν ασχολίαστα…

Από τη μία, μιλάμε διαρκώς για ΒΙΩΣΙΜΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, για κορεσμό, για πίεση στις υποδομές και για ένα νησί που δεν αντέχει άλλη ανεξέλεγκτη επιβάρυνση...

Από την άλλη, σχεδιάζουμε ΜΑΡΙΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ 450 ΘΕΣΕΩΝ...

Κάπου εδώ χρειάζεται λίγη συνέπεια.

Η Σκιάθος χρειάζεται Μαρίνα. Χρειάζεται όμως και έναν σχεδιασμό που να ξεκινά από τις πραγματικές ανάγκες του νησιού...

Και για μένα το βασικό λάθος είναι η θέση του ΕΠΙΒΑΤΙΚΟΥ ΛΙΜΕΝΑ.

Η κύρια πύλη εισόδου και εξόδου του νησιού, για κατοίκους, φορτηγά και τροφοδοσία, δεν μπορεί να προσαρμόζεται στις ανάγκες της Μαρίνας...

Η ΜΑΡΙΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΧΕΔΙΑΖΕΤΑΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΣΦΑΛΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΕΠΙΒΑΤΙΚΟ ΛΙΜΕΝΑ - ΟΧΙ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΟ.

Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει λιγότερες θέσεις ελλιμενισμού...

Και κάτι τελευταίο:

Μαθαίνουμε ότι οι εγκρίσεις προχωρούν και ότι ΜΕΤΑ θα ακολουθήσει ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ με την τοπική κοινωνία...

Αν πρώτα προχωρούν οι βασικές αποφάσεις και μετά καλούμαστε να τις συζητήσουμε, τότε εύλογα γεννάται το ερώτημα:

ΠΟΣΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΑΥΤΗ Η ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ..???

Ναι στη Μαρίνα.
Ναι στην ανάπτυξη.
Αλλά με ΜΕΤΡΟ, ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ και έναν συνολικό σχεδιασμό που να βάζει ΠΡΩΤΑ τη Σκιάθο και τους Σκιαθίτες...

Και πάνω απ’ όλα, τέτοιες αποφάσεις δεν μπορούν να είναι υπόθεση ενός Δημάρχου, μιας Δημοτικής Αρχής, ενός Υπουργείου ή μιας μελέτης...

ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ...

Γιατί αυτά που αποφασίζουμε σήμερα, θα τα παραδώσουμε αύριο στα ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ...