Ο Γεώργιος Ράλλης (1804 - 1883) ήταν επιφανής νομικός, πολιτικός, πρόεδρος του Αρείου Πάγου και πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήταν γιος του Φαναριώτη διπλωμάτη Αλέξανδρου Ράλλη και παντρεμένος με την Πηνελόπη Ζώη Πάνου. Γιος τους ο πρωθυπουργός Δημήτριος Ράλλης, εγγονός τους ο πρωθυπουργός Ιωάννης Ράλλης και δισέγγονός του, ο πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης, στο οποίο είναι αφιερωμένο το άρθρο αυτό.

 ¹

Ο Γεώργιος Ι. Ράλλης (1918 – 2006), πρωθυπουργός της Ελλάδας κατά την περίοδο 1980–1981, προερχόταν από δύο ιστορικές πολιτικές οικογένειες της χώρας. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Ράλλης και μητέρα του η Ζαΐρα Θεοτόκη, κόρη του πρωθυπουργού Γεωργίου Θεοτόκη. 

²

Ένα λιγότερο γνωστό στοιχείο της οικογενειακής του ιστορίας είναι ο στενός δεσμός των γονέων του και του ίδιου με τη Σκόπελο. Ο Ιωάννης Ράλλης και η Ζαΐρα Θεοτόκη γνωρίστηκαν στο νησί, όπου ήταν εξόριστοι το 1971. Εκεί αναπτύχθηκε η σχέση τους και τελικά παντρεύτηκαν στην Λιβαδιώτισσα. Η ιδιαίτερη αυτή σχέση με τη Σκόπελο αποτυπώθηκε και στη βάπτιση του γιου τους, ο οποίος έλαβε το όνομα Γεώργιος- Ρηγίνος, προς τιμήν του πολιούχου του νησιού, Αγίου Ρηγίνου.

Νονός του ήταν ο επίσης εξόριστος στη Σκόπελο, Θεόδωρος Υψηλάντης( ; - 1943), εγγονός του Γρηγορίου Υψηλάντη και απόγονος της ιστορικής οικογένειας Υψηλάνη, η οποία πρωταγωνίστησε στην Ελληνική Επανάσταση. Ο Γρηγόριος Υψηλάντης ήταν αδελφός του Δημητρίου Υψηλάντη, εξέχουσας μορφής του Αγώνα του 1821

.⁵

Ο Γεώργιος- Ρηγίνος Ράλλης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 26 Δεκεμβρίου 1918, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1950 και κατά τη μακρά πολιτική του διαδρομή υπηρέτησε σε κορυφαία υπουργικά αξιώματα, ενώ το 1980 διαδέχθηκε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στην πρωθυπουργία της χώρας. Η πολιτική του παρουσία χαρακτηρίστηκε από μετριοπάθεια, δημοκρατικό ήθος και σταθερή προσήλωση στην ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας.

Παρά τις υψηλές πολιτικές του υποχρεώσεις, δεν λησμόνησε ποτέ τον ιδιαίτερο δεσμό της οικογένειάς του με τη Σκόπελο. Κάθε χρόνο δε, στις 25 Φεβρουαρίου, ημέρα εορτής του Αγίου Ρηγίνου, λάμβανε ευχετήρια κάρτα από τον πρώην δήμαρχο Σκοπέλου Γεώργιο Ζέρβα, μια συμβολική αλλά ουσιαστική υπενθύμιση της σχέσης του με το νησί και τον πολιούχο του.

Η σχέση του Γεωργίου Ράλλη με τη Σκόπελο, αποτυπώνεται στο βιβλίο της Σπηλιώτη κι αποτελεί μια ενδιαφέρουσα, λιγότερο γνωστή πτυχή της βιογραφίας του, η οποία συνδέει την ιστορία του τόπου με μία σημαντική πολιτική προσωπικότητα της μεταπολεμικής Ελλάδας.