Σαν σήμερα γιόρταζε ο πολυαγαπητός μας π. Κωνσταντίνος Καλλιανός, ο παπά Κωσταντής όπως τον προσφωνούσαμε πολλοί, μια από τις πιο ξεχωριστές, σύγχρονες μορφές της Σκοπέλου.

Ο παπά Κωνσταντής συνδύαζε την ιερατική του αποστολή με μια σπάνια λόγια καλλιέργεια. Με βαθιά γνώση της θεολογικής παράδοσης και έντονο ενδιαφέρον για την ιστορία του νησιού, ανέδειξε μέσα από το έργο του πτυχές της σκοπελίτικης κληρονομιάς που αλλιώς θα είχαν σιωπήσει στο πέρασμα του χρόνου.

Ως λόγιος ιερέας, αφιέρωσε σημαντικό μέρος της ζωής του στη συγγραφή. Εκπόνησε βιβλία, άρθρα και μελέτες, τόσο για την τοπική ιστορία όσο και για την εκκλησιαστική παράδοση, αποτελώντας έναν από τους σημαντικότερους καταγραφείς της πνευματικής και ιστορικής διαδρομής του τόπου. Με επιμονή και επιστημονική ακρίβεια συγκέντρωνε αρχεία, μαρτυρίες και σπάνιο υλικό, διασώζοντας γνώσεις που σήμερα αποτελούν θεμέλιο για κάθε νεότερη έρευνα.

Υπήρξε για μένα πολύτιμος «οδηγός». Με στήριζε σταθερά, με καθοδηγούσε με ευγένεια και μου πρόσφερε γενναιόδωρα ανέκδοτο υλικό και πληροφορίες. Χάρη στη συμβολή του, στοιχεία κρίσιμα για την ιστορία της Σκοπέλου διασώθηκαν και εντάχθηκαν στη σύγχρονη έρευνα.

 

Η μνήμη του παραμένει ζωντανή, όχι μόνο επειδή υπηρέτησε με ευθύνη και συνέπεια το λειτούργημά του, αλλά και γιατί άφησε πνευματική παρακαταθήκη και συγγραφικό έργο ανεκτίμητης αξίας. Για τους ανθρώπους του νησιού, αλλά και για όσους συνεχίζουν να μελετούν την ιστορία της Σκοπέλου, ο π. Κωνσταντίνος Καλλιανός αποτελεί σημείο αναφοράς, παράδειγμα αφοσίωσης, επιμονής, υπομονής και αοκνίας.