Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, τη διοίκηση της Σκοπέλου ασκούσαν οι δημογέροντες ή προκριτοί, δηλαδή εύποροι και επιφανείς πολίτες. Αυτοί φρόντιζαν για τη διαχείριση των υποθέσεων της κοινότητας και λειτουργούσαν ως σύνδεσμοι με την οθωμανική εξουσία. Πολλοί από αυτούς υποστήριξαν την Επανάσταση, οικονομικά , οργανωτικά, συμβάλλοντας στην προετοιμασία του Αγώνα.

Σημαντικό ρόλο έπαιξε και η Φιλική Εταιρεία, η μυστική οργάνωση που προετοίμασε την εξέγερση. Στη Σκόπελο υπήρχαν μέλη της, γνωστά ως «φιλικοί», οι οποίοι διέδωσαν τις επαναστατικές ιδέες και μύησαν κατοίκους στον αγώνα για ελευθερία.

Ανάμεσα στα πρόσωπα που συνδέονται με τη Σκόπελο ξεχωρίζει ο Ζαχαρίας Παναγιωτίδης, ο οποίος υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και δραστηριοποιήθηκε στην προετοιμασία της Επανάστασης.

Κατά τη διάρκεια του Αγώνα του 1821, η Σκόπελος συνέβαλε με ναυτικούς και πλοία, καθώς διέθετε ναυτική παράδοση. Επιπλέον, πολλοί κάτοικοι συμμετείχαν σε πολεμικές-ναυτικες επιχειρήσεις, αλλοι διεθεσαν προιοντα οπως κρασι,σιταρι,κρεας,αλιευματα και ξηροκαρπια ενώ το νησί αποτέλεσε και καταφύγιο για πρόσφυγες από άλλες περιοχές.

Συνολικά, η Σκόπελος, οι δημογέροντες και προκριτοί της, οι φιλικοί και πρόσωπα όπως ο Ζαχαρίας Παναγιωτίδης συνέβαλαν ουσιαστικά στον Αγώνα για την ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Τα κρασοκαράβια της πριν και μετά την επανάσταση μετασκευασθησαν σε πολεμικά και άλλα σε πειρατικά για τις αναγκες του αγωνα φέροντας ως φλαμπουρο-σημαια (δεν υπηρχε επισημη σημαια) ένα λευκό παραλληλογραμμο πανί , ένα μπλε σταυρό στη μέση, στη βάση του οποίου υπήρχε άγκυρα και η φράση

 

ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ .

Ελλάδα χρόνια πολλά.

ΜΝΗΜΗ ΑΘΑΝΑΤΗ.