Στο σχολείο μας φέτος, ανάμεσα στις αίθουσες των εργαστηρίων και τα θρανία του ΕΠΑΛ, η γιορτή της 25ης Μαρτίου στάθηκε αφορμή να αναρωτηθούμε πώς οι μαθητές μας, παιδιά που πατούν γερά στην πράξη και την καθημερινότητα, αντιλαμβάνονται γεγονότα που συνέβησαν πριν από δύο αιώνες. Η απάντηση δεν βρίσκεται στις υψηλόφρονες διακηρύξεις, αλλά στην ίδια την έννοια της προσπάθειας.

Το 1821 δεν ήταν ένα μακρινό παραμύθι, αλλά η απόδειξη πως όταν μια ομάδα ανθρώπων αποφασίζει να αλλάξει τη μοίρα της, η πραγματικότητα υποχωρεί μπροστά στη δύναμη της θέλησης. Βάζοντας, λοιπόν, στην άκρη την τυπική παράθεση ημερομηνιών, εστιάσαμε περισσότερο στο τι σημαίνει «αγώνας» σήμερα. Για έναν μαθητή τεχνικής εκπαίδευσης, ο αγώνας είναι η διεκδίκηση ενός καλύτερου μέλλοντος, η εκμάθηση μιας τέχνης, η επιμονή απέναντι στις δυσκολίες μιας απαιτητικής εποχής.

Η επανάσταση του `21 μας διδάσκει πως τίποτα δεν χαρίζεται και πως η ελευθερία —σε κάθε της μορφή, κοινωνική ή προσωπική— κερδίζεται με κόπο και ενότητα. Δεν χρειάζονται μεγαλοστομίες για να καταλάβουμε πως οι άνθρωποι που ξεσηκώθηκαν τότε ήταν απλοί άνθρωποι, σαν εμάς, που απλώς αρνήθηκαν να συμβιβαστούν με το «έτσι έχουν τα πράγματα». Στόχος μας στο σχολείο δεν είναι να κατασκευάσουμε ήρωες άλλων εποχών, αλλά να βοηθήσουμε τα παιδιά να βρουν τη δική τους φωνή και το θάρρος να κυνηγήσουν τους δικούς τους στόχους. Κρατάμε από τη φετινή γιορτή την αίσθηση ότι ο μεγαλύτερος φόρος τιμής στο παρελθόν είναι η δική μας καθημερινή προσπάθεια να χτίσουμε κάτι που μας αξίζει.

ΙΩΑΝΝΑ ΦΑΦΚΑ (ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ) ΕΠΑΛ ΣΚΙΑΘΟΥ