Η δημοσιογραφική μας αποστολή βρέθηκε στην Αταλάντη, εκεί όπου σήμερα ο χρόνος μοιάζει να έχει παγώσει. Στον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος γράφτηκε ένας από τους πιο σπαρακτικούς αποχαιρετισμούς που γνώρισε ποτέ αυτή η μικρή κοινωνία. Σήμερα όμως σε έναν άλλο Ναό αυτό των Αγίων Θεοδώρων της Αταλάντης οι θύμισες επέστρεψαν και οι ομιλίες τόσο του Σεβασμιωτάτου όσο και των πιστών ήταν σαν πριν τρία έτη, που τίποτα δεν έχει σβηστεί από τη μνήμη και τίποτα δεν μπαζώθηκε από τη θλίψη

«Δάκρυσαν ακόμη και οι πέτρες», λένε όσοι βρέθηκαν εκεί το απόγευμα της κηδείας της 28χρονης Ελπίδας Χούπα, που έχασε άδικα τη ζωή της στη φονική σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη.

Δημοσιογραφική Αποστολή : Φωτεινή Σάλτα - Νίκος Τζούμας

Τραγικές φιγούρες οι γονείς και τα δύο της αδέλφια. Συγγενείς, φίλοι και συμπολίτες δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους. Κανείς δεν ήθελε να πιστέψει πως ένα κορίτσι γεμάτο όνειρα, σχέδια και χαμόγελο, δεν θα ξαναπερπατήσει στα ίδια σοκάκια.

Με ραγισμένη φωνή, ο πατέρας της, Χρήστος Χούπας, επαναλάμβανε ένα μόνο αίτημα:
«Ένα μόνο πράγμα θέλω… Να λάμψει η αλήθεια».
Λόγια που ακούστηκαν σαν κραυγή ψυχής, μέσα σε έναν ναό βουβό από οδύνη.

Συγκλονίζει και η λεπτομέρεια της μοίρας: τα δύο αδέλφια της είχαν προγραμματίσει να ταξιδέψουν μαζί της. Μια βλάβη σε ηλεκτρονικό υπολογιστή τούς ανάγκασε να αλλάξουν τα εισιτήρια για την επόμενη ημέρα. Η ζωή τους σώθηκε από μια σύμπτωση – μια λεπτή κλωστή που χώρισε το «μαζί» από το «για πάντα».

Η 28χρονη Ελπίδα ταξίδευε από την Αταλάντη, όπου είχε επιστρέψει για το τριήμερο της Αποκριάς, με προορισμό τη Θεσσαλονίκη. Είχε αποφοιτήσει ως πολιτικός μηχανικός από την Πανεπιστήμιο Πατρών και, με κατατακτήριες εξετάσεις, είχε περάσει στην Αρχιτεκτονική στη Θεσσαλονίκη, συνεχίζοντας με πάθος τις σπουδές της. Ήταν μια νέα γυναίκα που έχτιζε το μέλλον της – κυριολεκτικά και συμβολικά.

Στην κάμερά μας μίλησε ο Σεβασμιώτατος Φθιώτιδος κ.κ. Συμεών, ο οποίος στάθηκε στη δύναμη της πίστης και στην ανάγκη να μετατραπεί ο πόνος σε ενότητα και αλληλεγγύη.
Συγκινημένος και ο Δήμαρχος Λοκρών κ. Αθανάσιος Ζεκεντές, που μίλησε για ένα παιδί της τοπικής κοινωνίας, για μια απώλεια που αφήνει πίσω της βαρύ αποτύπωμα.

Η τραγωδία των Τεμπών δεν άφησε μόνο αριθμούς. Άφησε πρόσωπα, ιστορίες, οικογένειες που ζητούν δικαίωση.

Και στην Αταλάντη, η Ελπίδα δεν είναι απλώς ένα όνομα στη λίστα των θυμάτων. Είναι το κορίτσι που γύριζε για τις γιορτές, η φοιτήτρια με τα όνειρα, η κόρη, η αδελφή.

Μέσα στη σιωπή της πόλης, το όνομά της ακούγεται σαν υπόσχεση: ότι η μνήμη της θα παραμείνει ζωντανή — και ότι το αίτημα για αλήθεια δεν θα σβήσει.