ΔΥΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΟΘΗΚΑΝ,
ΜΙΑ ΠΤΗΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ!!
Είσαι πολύ αγαπητό πλάσμα του Θεού!
Ο Χριστός σε αγκαλιάζει!
Εσύ;
Αγκαλιάζεις με αποδοχή την ψυχή σου;
Ελπίζεις;
Οραματίζεσαι όμορφα πράγματα;
Βλέπεις το μέλλον σου φωτεινό;
Ο Χριστός κάθε φορά που μετανιώνεις
& εξομολογείσαι, σε συγχωρεί!
Εσύ; Συγχωρείς τον εαυτό σου;
Τον αποδέχεσαι ή τον μαστιγώνεις ενοχικά, ακυρώνοντας την αγάπη & θυσία του Χριστού;
Τι νιώθεις όταν κοιτάς το πρόσωπό σου
στον καθρέφτη;
Δοξάζεις με ευγνωμοσύνη
για αυτό που αντικρίζεις-την μορφή σου!-
ή αισθάνεσαι μειονεξία,
αποστροφή και αυτοαπόρριψη;
Μήπως πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό σου
να βάλεις τέλος σε όλα,
λόγω απελπισίας;
Μήπως κάποιες φορές
μπερδεύεσαι και ονομάζεις εγωισμό
την ανάγκη σου για ψυχική τόνωση
και ενθάρρυνση;
Μήπως ονομάζεις ταπείνωση την μειονεξία σου
& την χαμηλή σου αυτοεκτίμηση;
Μήπως μπερδεύεις το άυλον με το νάιλον;
Κι αντί να πιστεύεις στο Θεό
που μας φανέρωσε ο Ιησούς,
εσύ αρέσκεσαι σε κάποιο ψυχοπαθές Ον
με φοβερά ελλείμματα, συμπλέγματα,
και μύρια άλυτα δικά του θέματα;

Αγάπη.
Ιησούς.
Φως.