Η Ιωάννα Βαφίνη, 31 ετών από την Αλόννησο, τους δυο τελευταίους χειμώνες βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη. Στη συμπρωτεύουσα ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την τέχνη του θεάτρου και πλέον δηλώνει συνεπαρμένη από τον υπέροχο κόσμο που ανακάλυψε. Η νεαρή αρχιτέκτονας, η οποία επέστρεψε στον τόπο καταγωγής της, ανέλαβε υπεύθυνη στο θεατρικό εργαστήρι του Πολιτιστικού Συλλόγου Αλοννήσου και μίλησε στο Skiathoslife.gr για την επαναδραστηριοποίηση της ομάδας που θα ξεκινήσει μαθήματα στις 24 Οκτωβρίου.

Για μία μικρή κοινωνία, όπως είναι η Αλόννησος και ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες που οι ρυθμοί είναι πιο χαλαροί, η ύπαρξη μίας θεατρικής ομάδας, η οποία λειτουργεί εθελοντικά και κυρίως βασίζεται στο μεράκι όλων των μελών της, μπορεί να κάνει λιγότερο απρόσωπη την καθημερινότητα στο νησί, ιδίως μετά από δύο χρόνια περιορισμών λόγω του Covid-19.

Έτσι, αρχής γενομένης από αύριο, η Ιωάννα Βαφίνη και όσοι δηλώσουν συμμετοχή στο θεατρικό εργαστήρι, θα έχουν την ευκαιρία να ασχοληθούν με κάτι που αγαπούν, αν και η ίδια – άνθρωπος χαμηλών τόνων για όσους τη γνωρίζουν – επιμένει ότι όλα τα βήματα θα γίνουν σιγά – σιγά. «Είμαι αρκετά αισιόδοξη, κυρίως γιατί αυτό που εισπράττω στο νησί είναι πως όλοι το έχουμε ανάγκη. Έπειτα από δύο χρόνια με τον κορωνοϊό, το θέατρο μοιάζει περισσότερο με ψυχοθεραπεία», σημείωσε στην αρχή της κουβέντας, αποκαλύπτοντας μία άλλη, πλην ουσιαστική, πτυχή της πρωτοβουλίας που πάρθηκε. Ο ρόλος που θα έχει, δεν την αγχώνει, όπως και το… σκηνοθετικό στοίχημα που ανέλαβε, αφού θα κληθεί να καθοδηγήσει επί σκηνής τους συντοπίτες της που δηλώσουν συμμετοχή στα μαθήματα του θεατρικού εργαστηρίου. «Τα μαθήματα θα γίνονται στο κτίριο του Πολιτιστικού Συλλόγου και σκοπός μας δεν είναι μόνο να ανεβάσουμε κάποια παράσταση, αλλά να μπούμε και σε ασκήσεις αυτοσχεδιασμού και στο θεατρικό παιχνίδι, που τα βρίσκω εξίσου ενδιαφέροντα», είπε και έδωσε το στίγμα για το πρόγραμμα που θα ακολουθήσει κατά τη διάρκεια της χρονιάς.

Φωτογραφία από το αρχείο της Ιωάννας Βαφίνη. Διακρίνεται στην παράσταση «Δόξα» που υποδύθηκε την Έιμι Γουάινχαουζ

Το σίγουρο είναι, πάντως, ότι εκτός από τη νεαρή αρχιτέκτονα, είναι αρκετοί συντοπίτες της που ανυπομονούν να συμμετάσχουν στο θεατρικό εργαστήρι. «Αυτό είναι το μόνο σίγουρο και ανάμεσά μας υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν το θέατρο και τολμούν να δοκιμάσουν», εξομολογήθηκε, ενώ έπειτα αναφέρθηκε στους προκατόχους της: «Για πρώτη φορά πάρθηκε τέτοια πρωτοβουλία από τον αείμνηστο πατέρα Αβραάμ Αποστολίδη, ο οποίος διακονούσε στην Αλόννησο και έφυγε από τη ζωή το 2015 σε ηλικία μόλις σαράντα ετών. Ήταν ένας ξεχωριστός ιερέας και η προσφορά του στον πολιτισμό ήταν μεγάλη. Εκείνος είχε αναλάβει για πρώτη φορά να διδάξει θέατρο στην Αλόννησο, ενώ μετά την απώλειά του στο θεατρικό εργαστήρι βρέθηκε η σκηνοθέτιδα Μαριλένα Πονηράκη. Η τελευταία «έτρεξε» την ομάδα και ανέβασε αρκετές παραστάσεις, όπως το «Φωνάζει ο κλέφτης», τους «Μπαμπάδες με ρούμι» και τη «Μεγάλη στιγμή», αλλά τα τελευταία χρόνια δεν γίνονταν μαθήματα».

Πώς ξεκίνησαν όλα…

Το 2019 η Ιωάννα Βαφίνη βρέθηκε στο θεατρικό εργαστήρι της ΧΑΝΘ και στο πλευρό της Βαρβάρας Δουμανίδου, η οποία είναι καλλιτεχνική διευθύντρια και παράλληλα διδάσκει. «Εκεί είχα την πρώτη επαφή με την υποκριτική και το θέατρο. Με παρακίνησε μία φίλη μου. Στην αρχή πήγα δοκιμαστικά. Όμως μου άρεσε από την αρχή και έκτοτε το θέατρο έγινε κομμάτι της ζωής μου», θυμήθηκε για το πώς ξεκίνησαν όλα.

Το διάστημα, μάλιστα, που βρισκόταν ακόμη στη Θεσσαλονίκη, πρόλαβε να πάρει και το… βάπτισμα του πυρός στο θεατρικό σανίδι. Συμμετείχε στην παράσταση «Δόξα» στο ιστορικό θέατρο «Αυλαία», σε ένα ενδιαφέρον project της Δουμανίδου που «ζωντάνεψε» επί σκηνής δεκάδες διάσημες προσωπικότητες. «Η συμμετοχή μου στη συγκεκριμένη παράσταση ήταν από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που έχω κάνει. Ο κάθε ηθοποιός είχε στη διάθεσή του δύο λεπτά για να παρουσιάσει τη διασημότητα που είχε επιλέξει. Τότε διάλεξα την Έιμι Γουάινχαουζ, αφού ήταν μία καλλιτέχνιδα που ανέκαθεν μου άρεσε και πίστευα ότι είχε θεατρικό ενδιαφέρον», τόνισε η Ιωάννα Βαφίνη, η οποία πλέον συνεχίζει διαδικτυακά τα μαθήματά της με τον Παναγιώτη Καποδίστρια, υπεύθυνο στο εργαστήρι «Tabula Rasa», με έδρα την Αθήνα.