Η Μονή των Ταξιαρχών της Γλώσσας, αποτελεί ένα όμορφο αξιοθέατο για τους επισκέπτες αλλά και τους ντόπιους του νησιού. Είναι δε κτισμένη πολύ κοντά στο χωριό. Η ίδρυσή της πιθανολογείται το 1672, εξαιτίας μιας εντοιχισμένης επιγραφής στην είσοδό της. Στην επιγραφή κτήτορας εμφανίζεται ο Μπεφάνης Δημακίτζας. Όπως μας πληροφορεί ο π. Κων/νος Καλλιανός, το μοναστήρι αυτό έγινε σταυροπηγιακό το 1707[1]. Το 1770 έγινε μετόχι της αγιορείτικης Μονής Ξηροποτάμου και ως τα τέλη του 1800, η συμβολή του στην οικονομική ζωή της Γλώσσας ήταν καίρια, καθώς διέθετε σημαντική κτηματική περιουσία. Το 1911 η Μονή Ξηροποτάμου, έπειτα από διενέξεις με τους ντόπιους, πούλησε όλα τα ακίνητα της Μονής Ταξιαρχών, έναντι 73.000 δραχμών.

Η Μονή διαθέτει λιθόκτιστο περίβολο πέντε πλευρών, κύρια είσοδο στα νότια, μικρότερη στα ανατολικά, καθολικό στο κέντρο της αυλής (σταυροειδής με κυλινδρικό τρούλο εσωτερικά και εξωτερικά με τύμπανο- τοξοτή κόγχη στην είσοδο- δάπεδο με μεγάλες λίθινες πλάκες-στέγη από σχιστόπλακες), δυο πτέρυγες με κελιά και λιθόκτιστο οστεοφυλάκιο με τέσσερεις πλευρές. Η λιθόκτιστη βρύση, από την οποία οι μοναχοί προμηθεύονταν το νερό παλιότερα, διατηρείται ακόμη.

Στη δυτική πλευρά υπάρχουν κελία με υπόγειο. Τα κελιά βρίσκονται στο ισόγειο και διαθέτουν όλα τζάκι. Η νότια πλευρά δεν διασώζεται. Ωστόσο στις εργασίες συντήρησης αποκαλύφθηκε κλίβανος, που υπήρχε σε κτίσμα προγενέστερο της πτέρυγας, το νότιο τμήμα της οποίας δεν υπάρχει πλέον, αλλά διατηρείται ένα δυτικό κομμάτι. Τα ευρήματα στο χ ώρο της Μονής υποδηλώνουν την ύπαρξη παλαιοχριστιανικού, προγενέστερου ναού (βυζαντινό νεκροταφείο).

  1. π. Κων. Ν. Καλλιανός, «Η Γλώσσα της Σκοπέλου. Σελίδες από την ιστορία και την λαογραφία της», Θεσσαλικό Ημερολόγιο 41 (2002) 47-80.
  2. π. Κων. Ν. Καλλιανός, «Ο κώδικας της μονής των Ταξιαρχών στη Γλώσσα της Σκοπέλου», Θεσσαλικό Ημερολόγιο 17 (1990) 189-192.
  3. Θεσσαλικό Ημερολόγιο τόμος 17.
  4. Μ. Γάκη (επιμ.), Καταγραφή Μοναστηριών Βορείων Σποράδων Ν. Μαγνησίας, ΤΕΕ Τμήμα Μαγνησίας, Βόλος 2006.
  5. C. Moutsopoulos, Skiathos – Skopelos. Essai d’ une étude de l’ écologie-sociale des ecosystems insulaires des Sporades Septentrionales, Thessalonique 1982
  6. Τριαντ. Δ. Παπαζήσης, «Σχόλια στις επιγραφές των ναών, μονών και εικόνων της Σκοπέλου», Θεσσαλικό Ημερολόγιο 19 (1991) 156-177.
  7. Αδ. Σάμψων, Σκόπελος. Ιστορική και γεωγραφική αφήγηση, Σκόπελος 2000. Βιβλιογραφία • Bibliography ΕΦΟΡΕΙΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ
  8. Φωτογραφίες Moni Taxiarxon Skopelou.pdf, εφορία αρχαιοτήτων Μαγνησίας

[1] Υπαγόταν στο πατριαρχείο Κων/πόλεως.

(*) Η Μελαχροινάκη Η. Ζαφειρώ (Ηρώ), είναι Πτυχιούχος Σπουδών στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, της Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών του ΕΑΠ Πάτρας, ερευνήτρια ιστορίας Σκοπέλου και Β. Σποράδων.