Η δημοτική κίνηση «Μαζί για το Βόλο» με ανακοίνωσή της καλεί σε συμμετοχή στην κινητοποίηση κατά της καύσης επεξεργασμένων απορριμμάτων, δηλώντας ξανά την αντίθεσή της στη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής SRF από το Δήμο Βόλου. Στο κάλεσμα καταγγέλλει ότι η ετήσια παραγωγή του εργοστασίου δεν θα επαρκεί με αποτέλεσμα η τοπική βιομηχανία να εισάγει και ότι το συγκεκριμένο εργοστάσιο είναι αντίθετο με Ευρωπαϊκή οδηγία σχετικά με τα απόβλητα, ενώ εστιάζει την κριτική της και στην κυβέρνηση για την πολιτική ενίσχυσης της καύσης απορριμματογενών καυσίμων και την επέκτασή της και σε άλλες βιομηχανίες.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε εξέλιξη μια προσπάθεια να μετατραπεί ο Δήμος Βόλου και ο Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων, με ευθύνη της Δημοτικής Αρχής, σε πλασιέ SRF στην τοπική τσιμεντοβιομηχανία. Προσπάθεια που ενσωματώνεται στην κεντρική πολιτική κατεύθυνση, όπως αυτή σηματοδοτήθηκε από την περσινή αναθεώρηση του ΕΣΔΑ του 2015 από την παρούσα κυβέρνηση και προωθεί την κατά προτεραιότητα καύση των απορριμμάτων, ως λύση στο πρόβλημα της συνολικής τους διαχείρισης. Μια πολιτική που επιχειρεί να εξυπηρετήσει την κερδοφορία των βιομηχανιών, όχι μόνο της τσιμεντοβιομηχανίας, ακόμα και σε βάρος της δημόσιας υγείας.

Τα επιχειρήματα που έχει διατυπώσει δημόσια η Δημ. Αρχή και ο Δήμαρχος προσωπικά, σχετικά με τη δημιουργία του εργοστασίου παραγωγής SRF, αποκρύπτουν την αλήθεια:

Πρώτον, η ετήσια παραγωγή του SRF από το συγκεκριμένο εργοστάσιο δεν θα καλύπτει τις ανάγκες της τοπικής τσιμεντοβιομηχανίας, πόσο μάλλον αν υπάρξουν κι άλλα εργοστάσια στην πόλη που θα λάβουν σχετικές άδειες από την κυβέρνηση. Μόνο η ΑΓΕΤ, μπορεί να καίει μεγαλύτερη ποσότητα από αυτές που θα παράγει η μονάδα, άρα θα εισάγει ούτως ή άλλως. Έτσι, ακόμα κι αν δεχόμασταν το επιχείρημα του Δημάρχου για την ποιότητα του SRF, πάλι θα υπήρχε πρόβλημα καθώς ο Αχ. Μπέος έχει παραδεχτεί πολλές φορές ότι αδυνατεί να διασφαλίσει τη δημόσια υγεία, μέσα από τις δηλώσεις του ότι αγνοεί τι καίει η ΑΓΕΤ. Για μας η επιδείνωση της αέριας ρύπανσης στην πόλη είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που υπάρχει ήδη, εντείνεται και πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Η περαιτέρω επιβάρυνση της αέριας ρύπανσης και κατ’ επέκτασιν της δημόσιας υγείας, από την επέκταση της χρήσης αυτών των “καυσίμων”, όπως άλλωστε και του εξαιρετικά επικίνδυνου Pet-Coke, είναι εξαιρετικά κρίσιμο για την πόλη ζήτημα. Πόσο μάλλον όταν το εργοστάσιο που θα τα καίει βρίσκεται σχεδόν μέσα στον ιστό της πόλης, όταν οι έλεγχοι είναι πλημμελείς, όταν ενώ λειτουργεί σε δοκιμαστική περίοδο (τόσα χρόνια) δεν έχει ελεγχθεί  ο εξοπλισμός του, οι μετρήσεις των ρύπων είναι κρυφοί και για τις διοξίνες και τα φουράνια δεν έχει δημοσιευτεί τίποτα. Ενώ η επιστημονική κοινότητα έχει διεξάγει σχετικές έρευνες και μελέτες, όπου αναδεικνύεται ο αρνητικός αντίκτυπος, κάποιοι επιλέγουν να πετούν την μπάλα στην εξέδρα.

Δεύτερον, και καύση “εναλλακτικών καυσίμων” να μην γινόταν ακριβώς δίπλα μας, η προτεραιότητα για παραγωγή SRF από σύμμεικτα απόβλητα, χωρίς να προηγείται διαλογή στην πηγή, οδηγεί σε ταφόπλακα την ανακύκλωση. Οι συγκεκριμένες μονάδες χρειάζονται τεράστιες ποσότητες απορριμμάτων, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κίνητρο για ανακύκλωση. Έτσι το εργοστάσιο “ανακύκλωσης”, όπως έχει βαφτιστεί από τη Δημοτική Αρχή και με τις ευλογίες της Περιφέρειας Θεσσαλίας, δεν προβλέπει ουσιαστική ανακύκλωση με διαλογή στην πηγή, οδηγώντας σε παραβίαση και της Ευρωπαϊκής οδηγίας για τα απόβλητα και των εθνικών και ευρωπαϊκών στόχων ανακύκλωσης.

Η τυποποίηση σύμμεικτων απορριμμάτων, χωρίς να υπάρχει από πριν σοβαρή προσπάθεια ανακύκλωσης, δεν γίνεται ούτε στις αναπτυσσόμενες χώρες. Αντίθετα, το βάρος όλο θα πρέπει να ριχθεί στην ενημέρωση και εξοικείωση της τοπικής κοινωνίας για ανακύκλωση στην πηγή, στην κομποστοποίηση και αφού επιτευχθούν αυτά σε ικανοποιητικό βαθμό να πάμε στην τυποποίηση των απόλυτα ανακυκλώσιμων υλικών για την παραγωγή SRF και RDF. Το να φτάνεις στο πιο επικίνδυνο στάδιο της διαχείρισης που είναι η παραγωγή SRF με σκοπό την καύση, χωρίς καμία προσπάθεια μαζικής χρήσης των ορθολογικότερων και οικολογικότερων μορφών, δείχνει υστεροβουλία και αποτελεί σαφέστατη πολιτική επιλογή.

Για τους παραπάνω λόγους η τοπική κοινωνία δεν πρέπει να μείνει αμέτοχη σε ότι σχεδιάζεται ενάντια στη διασφάλιση της δημόσιας υγείας και την υπονόμευση της ανακύκλωσης και της κυκλικής οικονομίας.

Η βελτίωση της ποιότητας ζωής μέσω της αναχαίτισης στο μέγιστο δυνατό βαθμό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης είναι προϋπόθεση για τη θωράκιση της δημόσιας υγείας.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, και με το πλαίσιο των προτάσεών μας, συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο το Σάββατο 29/5 στις 12 το πρωί στο Δημαρχείο, λαμβάνοντας τα ατομικά μέτρα προστασίας.

Ενώνουμε τις φωνές μας!

Όχι στην καύση στην πόλη!

Κανένα παιχνίδι με την υγεία μας!»