Υπάρχουν τόποι που απλώς τους επισκέπτεσαι και τόποι που μένουν μέσα σου... Ο Ασέληνος δεν είναι μόνο μια παραλία... είναι ένας τόπος γεμάτος ζωή... (φωτο)

2026-08-23 20:14:50

Δεν είναι οι δέκα μέρες Κατασκήνωσης...είναι οι άνθρωποι που δούλεψαν για αυτήν εδώ και 6 μήνες...

Άνθρωποι που συναντήθηκαν λόγω συνθηκών αλλά έφυγαν νιώθοντας πως γνωρίζονταν χρόνια. Οδηγοι που έγιναν παρέες, φιλίες που ξανασυναντήθηκαν και έγιναν πιο δυνατες. Στελέχη που έδωσαν χρόνο, κόπο και αγάπη χωρίς να περιμένουν τίποτα περισσότερο από το να δουν τους Οδηγούς τους να εξελίσσονται. Χαμόγελα που γεννήθηκαν αυθόρμητα και αγκαλιές που είπαν όσα δεν χωρούσαν σε λέξεις.

Κάπου ανάμεσα στα δεντρα, στη θάλασσα του Ασέληνου και στα μονοπάτια της Σκιάθου, αφήσαμε όλοι ένα μικρό κομμάτι του εαυτού μας. Και, χωρίς να το καταλάβουμε, πήραμε μαζί μας κάτι πολύ μεγαλύτερο.

Θα θυμόμαστε τα πρωινά που ξεκινούσαν με μια δυνατή καλημέρα και τις νύχτες που τελείωναν κάτω από έναν δροσερο ουρανό γεμάτο αστέρια. Τις φωνές που ενώνονταν στα τραγούδια, τα γέλια που αντηχούσαν σε όλη την κατασκήνωση, τις σιωπές που ήταν τόσο γεμάτες, ώστε δεν χρειάζονταν καμία λέξη.

...ξέρεις...οι αναμνήσεις δεν είναι ποτέ εκείνα τα μεγάλα πράγματα...είναι οι μικρες στιγμές...

Το αστείο, η αγκαλιά, το πείραγμα, το φαγητό που δεν μας άρεσε, το γλυκό καρπούζι, η βραδυνη σκοπια, η πορεία, η ενθάρρυνση στο παιχνίδι...

Η Κατασκήνωση του 2026 πέρασε στην ιστορία μας ...στη μνήμη και στην καρδιά ...

Μπορεί οι Κόσμοι να Στέκονται αλλά οι άνθρωποί της συνεχίζουν να περπατούν μαζί στις ιστορίες που θα διηγούμαστε, στις φωτογραφίες που θα μας κάνουν να χαμογελάμε, στα τραγούδια που θα μας γυρίζουν πίσω, στις αξίες που κουβαλάμε και στις φιλίες που γεννήθηκαν εκεί.

Και ο Ασέληνος θα είναι πάντα για εμάς κάτι περισσότερο από μια όμορφη παραλία της Σκιάθου. Θα είναι το μέρος όπου μάθαμε ξανά να γελάμε δυνατά, να εμπιστευόμαστε, να μοιραζόμαστε, να αγαπάμε και να νιώθουμε πως ανήκουμε.

Κάποια καλοκαίρια τελειώνουν. Κάποια όμως δεν φεύγουν ποτέ. Μένουν μέσα μας και γίνονται πυξίδα για όσα θα έρθουν.

Είμαι τυχερή που κάναμε μαζί αυτό το ταξίδι...

Και όταν κάποτε οι δρόμοι μας ξανασυναντηθούν, είμαι σίγουρη πως θα αρκεί μία μόνο λέξη για να ξαναζωντανέψουν όλα:

Ασέληνος.