Διάβασα σήμερα με μεγάλο ενδιαφέρον στο SkiathosLife το αξιόλογο άρθρο του Γιάννη Αθανασίου "Η 15η Αυγούστου 1944 στην Αλόννησο (Το χρονικό της εκτέλεσης, ιστορική αναδρομή)" στο οποίο περιγράφει την ιστορία της Αντίστασης στην Αλόννησο και τα γεγονότα που οδήγησαν στην εκτέλεση των εννέα ανθρώπων στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης (γνωστή και ως Πλατεία Κοπριά) στο Παλιό Χωριό Αλοννήσου, παραθέτοντας πολλά ιστορικά στοιχεία.

Ο παππούς μου, Θεόδωρος Αθανασίου του Λυκούργου, υπήρξε, εκτός από Μακεδονομάχος με τιμητικές διακρίσεις και ήρωας των Βαλκανικών πολέμων, μέρος του δικτύου της Αντίστασης για το κρύψιμο σε σπηλιές στο Ξερό (Περιστέρα) και τη φυγάδευση των συμμάχων. Ελεύθερο πνεύμα ο παππούς μου, ασυμβίβαστο, με έντονη την αίσθηση του δικαίου, αδύνατον να υποκύψει στους κατακτητές και να μαρτυρήσει τις κρυψώνες, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε κίνδυνο για τον ίδιο και την οικογένειά του (ξυλοδαρμός της γιαγιάς μου κ.ά).

Η συγκεκριμένη πλατεία λοιπόν είναι σύμβολο αντίστασης, σύμβολο εναντίωσης στα τυραννικά καθεστώτα. Πρόκειται για ένα σημείο της Αλοννήσου με βαριά ιστορία από την περίοδο της γερμανικής κατοχής. Το αίμα των εκτελεσθέντων Αλοννησιωτών, σύμφωνα με μαρτυρίες, κυλούσε κάτω στα σκαλιά, ενώ τα σημάδια από τις σφαίρες είναι ακόμα διακριτά, όσο κι αν θέλησαν κάποιοι να τα κρύψουν, γεμίζοντας τις τρύπες με τσιμέντο...
Η σημερινή δημοτική αρχή έφερε φέτος προς ψήφιση στο Δημοτικό Συμβούλιο έναν νέο Κανονισμό Κοινόχρηστων Χώρων, άστοχο σε πολλά σημεία του, ο οποίος, μεταξύ άλλων, προέβλεπε το εξής απαράδεκτο: επέτρεπε την παραχώρηση χώρου σε παρακείμενες επιχειρήσεις στη Πλατεία Εθνικής Αντίστασης στο Παλιό Χωριό Αλοννήσου!!!

Ευτυχώς η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου αντέδρασε και ο συγκεκριμένος Κανονισμός αποσύρθηκε.
Δεν μπορεί αυτός ο χώρος της εκτέλεσης των συμπατριωτών μας να αντιμετωπίζεται ως απλός χώρος για τουριστική αξιοποίηση. Γιατί η Αλόννησος δεν είναι μόνο τουριστικός προορισμός. Είναι και τόπος ιστορικής μνήμης. Η Αλόννησος, όπως και ολόκληρη η Ελλάδα, πλήρωσε βαρύ τίμημα κατά τη διάρκεια της κατοχής. Και γι` αυτό πρέπει να υπάρχει αυστηρή προστασία για τέτοια σημεία και όχι παραχώρηση για εμπορική εκμετάλλευση με σκοπό το κέρδος. Κάτι τέτοιο είναι βεβήλωση της ιστορικής μας μνήμης.Η μνήμη όμως πρέπει να παραμένει ζωντανή για να μας οδηγεί σε νέες πράξεις αντίστασης, όταν αυτό χρειάζεται.

Σύμβολο αντίστασης λοιπόν η πλατεία του Παλιού Χωριού, αντίστασης τότε, τώρα και πάντα, απέναντι σε ανελεύθερα καθεστώτα κάθε είδους...
Οι προδότες, οι πληροφοριοδότες, οι δοσύλογοι θα ζουν πάντα ανάμεσά μας, πάντα θα προσκυνούν την εξουσία για να κάνουν τη δουλειά τους, πατώντας επί πτωμάτων...
Κάποιοι όμως καταγόμαστε από τους Λυκουργαίους και αντιστεκόμαστε ακόμα...

Θεόδωρος Μαλαματένιας