​Μια αλεπού προστάτευε το μωρό της με τις τελευταίες της δυνάμεις μέσα στο καμένο δάσος. Οι πυροσβέστες έβγαλαν προσεκτικά το μικρό από την αγκαλιά της, του έδωσαν νερό και έμειναν δίπλα τους μέχρι που και οι δυο ήταν πλέον ασφαλείς. ​Αυτό λέγεται ανθρωπιά.

​Βλέποντας αυτή την εικόνα, ο νους μου γύρισε πίσω...

​Μου θύμισε τις στιγμές που έζησα σε μια μεγάλη πυρκαγιά στη Βόρεια Ελλάδα, όταν συμμετείχα ως επικεφαλής τμήματος στρατιωτών και μηχανημάτων στην κατάσβεση. Περπατώντας τότε μέσα στο καμένο δάσος, η καρδιά μου σφιγγόταν. Έβλεπα χελώνες, αλεπούδες και άλλα ζώα και πουλιά να καίγονται αβοήθητα και μόνα, χωρίς να μπορούν να ξεφύγουν από την πύρινη λαίλαπα.

​Είναι εικόνες και μνήμες που δεν ξεχνιούνται ποτέ.

​Όσοι βρεθήκαμε στην πρώτη γραμμή, ξέρουμε ότι η μάχη με τις φλόγες δεν είναι μόνο για τις περιουσίες και τα δέντρα — είναι πάνω από όλα για τη ζωή, σε κάθε της μορφή.