Υπάρχουν τόποι που δεν τους επισκέπτεται κανείς μόνο με τα βήματά του, αλλά κυρίως με την καρδιά του. Ένας τέτοιος τόπος είναι η Σκιάθος, όταν έρχονται οι ημέρες της Παναγίας της Εικονίστριας.

 

Πριν από αιώνες, το 1655 μέσα στη σιωπή του πευκοδάσους, ένας ταπεινός ασκητής, ο μοναχός Συμεών, αξιώθηκε να αντικρίσει ένα παράδοξο φως. Δεν ήταν ένα φως που μπορούσε να εξηγηθεί με τα ανθρώπινα μέτρα. Ήταν η μητρική παρουσία της Θεοτόκου, που φανέρωσε την αγία Εικόνα Της πάνω σε ένα πεύκο, σαν να καλούσε η ίδια τα παιδιά της να την αναζητήσουν. Με προσευχή, νηστεία και πίστη, η Εικόνα παραδόθηκε στον λαό της Σκιάθου και από τότε έγινε η άγρυπνη Προστάτιδα και Πολιούχος του νησιού.

 

Από τότε μέχρι σήμερα, γενιές ολόκληρες βαδίζουν πίσω από τη θαυματουργό Εικόνα. Δεν ακολουθούν απλώς μια παράδοση· ακολουθούν μια ζωντανή σχέση. Κάθε λιτανεία είναι μια πορεία ευγνωμοσύνης. Κάθε ύμνος είναι μια εξομολόγηση εμπιστοσύνης. Κάθε κερί που ανάβει μπροστά στην Παναγία γίνεται μια σιωπηλή προσευχή για τον άνθρωπο, την οικογένεια, το νησί και τον κόσμο.

 

 

Στις ημέρες αυτές της Ιεράς Πανηγύρεως ( κάθε πρώτοΣαββατοκύριακο του Ιουλίου), που καθιέρωσαν το 1924 οι π. Γεώργιος Ρήγας και Μοναχός Ανδρόνικος ( Αλέξανδρος Μωραϊτίδης) η Σκιάθος οφείλει να μην γιορτάζει απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Οφείλει να ζει ξανά το θαύμα της συνάντησης του ουρανού με τη γη. Οι καμπάνες των ενοριών  θα γίνουν  προσκλητήριο πίστεως, τα καλντερίμια ασβεστωθούν, οι πλατείες θα σημαιοστολιθούν , οι κόρνες των πλοίων στο παλιό λιμάνι θα ηχήσουν και οι καρδιές μας και πάλι θα  αναζητήσουν την παρηγοριά της Μητέρας του Θεού.

 

Ας αφήσουμε, λοιπόν, για λίγο μικροί και μεγάλοι την ταραχή του καλοκαιριού και της καθημερινότητας. Ας ακολουθήσουμε κι εμείς τη λιτανευτική πορεία της Παναγίας Εικονίστριας. Εκεί όπου πριν από αιώνες φανερώθηκε το ανέσπερο φως της χάριτος, η Θεοτόκος εξακολουθεί να περιμένει κάθε άνθρωπο με την ίδια μητρική αγάπη.

 

Πάνδημη ή πρόσκληση λοιπόν στο να συμμετάσχουμε στις Ιερές Ακολουθίες της Πανηγύρεως και να γίνουμε μέτοχοι όλοι της χαράς που δεν έλαβε χώρα κάποτε στο παρελθόν, αλλά συνεχίζει να χαρίζει ελπίδα, ειρήνη και δύναμη σε κάθε πιστό που προσέρχεται με πίστη και ταπείνωση.