Στην μητέρα του Βασίλειου οφείλω την ενασχόληση μου με το θέατρο και την ποίηση.

Η κυρία Ντάτυ πίστεψε σε αυτό που είδε όταν ήμασταν ακόμη στο γυμνάσιο και μου έμαθε την ποίηση του Σικελιανού για τον θάνατο του Παλαμά και απήγγειλα στην σχολική παράσταση το «Ηχηστε οι σάλπιγγες».

ήταν εκείνη που με ενθάρρυνε να ακολουθώ αυτό που αγαπώ και να δουλεύω με πίστη, να αναρωτιέμαι και να ψάχνω πέρα από το εμφανές, ήταν εκείνη που έπιασε μια μέρα τους γονείς μου στο δρόμο και τους είπε να μην εμποδίσουν το παιδί να ασχοληθεί με το θέατρο.

Η κυρία Ντάτυ ήταν εκείνη που μας δίδαξε την αλληλεγγύη μέσα στο σχολείο, εκείνη που έκανε συμπεριληπτική διδασκαλία όταν αυτό δεν ήταν της μόδας, ήταν εκείνη που η πόρτα του σπιτιού της ήταν πάντοτε ανοιχτή και το πιάνο διαθέσιμο για να μάθουν τα παιδιά του νησιού τα πλήκτρα και τώρα να απαρτίζουν την φιλαρμονική της Σκιάθου.

Ήταν εκείνη που μας έμαθε να επιμένουμε και να μη χάνουμε την πίστη μας στην ανθρωπότητα.

Ψηλά το κεφάλι αγαπημένη μας!

Κανένα σκουπίδι δεν θα σας λυγίσει!

Η οικογένεια Μάγγου και Μουρτζοπούλου ήταν και είναι μια εμβληματική οικογένεια για το νησί της Σκιάθου, δάσκαλοι που άφησαν παρακαταθήκη σπουδαία και ακόμη τους μνημονεύουμε για την ανθρωπιά τους, την παιδαγωγική τους, την αγάπη για τον άνθρωπο, τη φύση, την τέχνη για την αγκαλιά τους που χώρεσε όλα τα παιδιά του νησιού, όχι μόνο τα δικά τους.

Μια οικογένεια που αγκάλιασε τα παιδιά των μεταναστών και τους θύμισε πώς είναι να ονειρεύονται ξανά.

Μαζί σας μέχρι το τέλος!