ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΙΤΖΕΛΟΣ : Tραγούδια που γράφτηκαν στη Σκιάθο... εκεί όπου ο έρωτας και η θάλασσα δεν είναι μόνο φως
2026-05-30 05:46:37
"Αύριο ανατέλλει μια μέρα που μοιάζει να βγήκε από βαθιά σιωπή, σαν να με περίμενε χρόνια να περάσω μέσα από τις σκιές. Κυκλοφορεί το νέο μου άλμπουμ, δέκα τραγούδια που γεννήθηκαν μέσα σε σιωπές, σε απουσίες, σε εκείνα τα μεσημέρια όπου η μουσική έρχεται σαν λύτρωση και σαν βάρος μαζί. Δέκα τραγούδια που δεν τα έγραψα για να σταθούν ψηλά, αλλά για να σταθούν δίπλα μου. Ήρθαν σε μικρές, σιωπηλές, αλλά δυνατές στιγμές αλήθειας, που δεν ήξερα τι να κάνω με όσα ένιωθα. Σε ώρες που η μουσική ήταν ο μόνος τρόπος να πω την αλήθεια μου χωρίς να φοβάμαι. Χωρίς να το καταλάβω, άρχισαν να φωτίζουν ξανά όσα είχα αφήσει πίσω. Τραγούδια γράφεις όταν μένεις μόνος με ό,τι σε πονά και ό,τι σε κρατά. Είχα να παραδώσω ολοκληρωμένο δίσκο με τραγούδια 24 χρόνια. Κι αυτή η απόσταση δεν ήταν φυγή, ήταν δρόμος. Όχι επειδή έλειψε η ανάγκη, αλλά γιατί χρειαζόμουν να χαθώ πρώτα. Να ακούσω τον ήχο της σιωπής, να δω τι μένει όταν σβήσουν όλα τα φώτα. Να περάσω μέσα από τις ορχήστρες, τις παύσεις, τις αθέατες διαδρομές που δεν ζητούν λόγια. Κυκλοφόρησα έξη ορχηστρικές δουλείες. Κι όμως, τα τραγούδια συνέχιζαν να εμφανίζονται, πεισματικά, σαν μικρές σπίθες σε έναν ουρανό που σκοτείνιαζε, σαν φιγούρες που βγαίνουν από το σκοτάδι και ζητούν να τους δώσεις πρόσωπο. Σαν φωνές που ζητούσαν να ακουστούν, έστω και ψιθυριστά. Η εποχή του single μας έκανε όλους λίγο πιο μόνους. Κυνηγούς μιας στιγμιαίας λάμψης, ξεχασμένους από την αργή, βαθιά ευδαιμονία της μουσικής που θέλει χρόνο για να ανθίσει και θάρρος για να ειπωθεί. Κανείς δεν μίλησε αυτά τα χρόνια για μουσική ευδαιμονία. Όλα στον βωμό της «καλής τύχης». Όλα στο επτά κόκκινο. Τι άδικο για όσους αγαπούν πραγματικά τη μουσική… Κι εγώ κουράστηκα να τρέχω πίσω από κάτι τόσο μικρό. Ήθελα κάτι που να ανασαίνει. Κάτι που να μπορεί να σταθεί δίπλα μου, όχι μπροστά μου.. Ήθελα ξανά έναν δίσκο που να έχει σώμα, καρδιά, ιστορία. Κάτι που να θυμίζει πως η μουσική μπορεί ακόμη να μας ενώνει.
Οι στίχοι είναι του ποιητή Νίκου Κλεισιώτη, που μπαίνει τώρα στη δισκογραφία κουβαλώντας πέντε ποιητικές συλλογές σαν πέντε φλόγες. Μέσα τους υπάρχει μια γαλήνη που μοιάζει με πρωινό φως. Άψογος συνεργάτης, καλός φίλος.
ΟΡΘΑΝΟΙΧΤΗ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΜΟΥ Ν’ ΑΠΛΩΝΕΤΑΙ Η ΜΕΡΑ
ΞΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ, ΜΠΡΟΣ ΜΟΥ ΜΟΝΟ ΑΕΡΑ
ΣΠΙΘΕΣ ΝΑ ΞΕΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝΕ ΣΤΗΝ ΠΛΕΞΗ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ
ΚΙ ΕΓΩ ΧΑΜΕΝΟΣ ΣΤΑ ΝΕΡΑ ΤΩΝ ΜΠΛΕ ΧΑΡΑΚΩΜΑΤΩΝ
Εκτός από εμένα που ερμηνεύω δυο τραγούδια στον δίσκο συμμετέχει και ο κορυφαίος Βασίλης Λέκκας. Η αισθαντική Ζωή Παπαδοπούλου. Τα γεμάτα παλμό Κίτρινα ποδήλατα. Η αισιόδοξη Μιρέλα Πάχου. Η νεοφώτιστη Βάλια Σκούρα και η αρπίστρια Λίνα Ροδοπούλου. Όλα τα credits αύριο με την κυκλοφορία.
Τα τραγούδια γράφτηκαν στη Σκιάθο, εκεί όπου ο έρωτας και η θάλασσα δεν είναι μόνο φως, αλλά και πληγή, και μνήμη, και βουβή εξομολόγηση. Εκεί κατάλαβα πως αυτός ο δίσκος δεν είναι απλώς δουλειά. Είναι κάτι που έπρεπε να αφήσω πίσω μου, σαν σημείωμα που δεν τόλμησα να γράψω νωρίτερα. Μια μικρή υπενθύμιση ότι κάτι μέσα μας μπορεί πάντα να ξαναρχίσει, ακόμη κι όταν νομίζουμε πως έχει τελειώσει. Έτσι το έργο έγινε προσωπικό, βιωματικό, ένα κομμάτι φωτός που γεννήθηκε μέσα από σκοτάδι και που βρήκε επιτέλους τη φωνή του.
Από αύριο, το Φεγγάρι θα είναι Ρόδινο για πάντα."
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΙΤΖΕΛΟΣ 30/05/2026
