Το πιο «ακριβο τσιμεντο της σκιαθου»

Στη φωτογραφία που βλέπετε, απεικονίζεται το –υποτιθέμενο– σκάμμα του γηπέδου μας. Ένα έργο που, όπως διατυμπανίζουν κάποιοι, κόστισε μια περιουσία. Το ακριβές ποσό μικρή σημασία έχει πλέον. Αυτό που έχει τεράστια σημασία και μένει χαραγμένο στη μνήμη μας, είναι οι υποσχέσεις: «Θα είναι έτοιμο στις αρχές Δεκεμβρίου», μου έλεγαν.

Σήμερα, μήνες μετά, παιδιά του Δημοτικού οπου ειναι νεα μελη στην ομαδα του στιβου αναγκάζονται να προπονούνται πάνω στο σκληρό τσιμέντο. Κάποτε ήμουν κι εγώ ένα από αυτά τα παιδιά. Ξέρω τι σημαίνει να προσπαθείς σε ακατάλληλους χώρους. Φέτος όμως, βρέθηκα σε μια ακόμα πιο δυσάρεστη και ταπεινωτική θέση: στη θέση του μαθητή που πρέπει να «παρακαλάει» για τα αυτονόητα, ενώ παλεύει για το μέλλον του στις Πανελλήνιες.

 

 

Χειροκροτούμε όλοι για το «νέο γήπεδο», αλλά μήπως εθελοτυφλούμε μπροστά στα βασικά; Ο στίβος, για όσους το έχουν ξεχάσει, αποτελείται από δρομικά, αλτικά και ριπτικά αγωνίσματα. Μήπως θα έπρεπε οι αρμόδιοι να ενημερωθούν καλύτερα για το τι σημαίνει αθλητισμός πριν ξεκινήσουν τα έργα;

 

Για πολλούς από εμάς, οι επιλογές στο μηχανογραφικό δεν είναι απλώς νούμερα. Είναι όνειρα ζωής: Αστυνομία, Στρατιωτικές Σχολές, Πυροσβεστική και –το κυριότερο για μένα– η Γυμναστική Ακαδημία (ΤΕΦΑΑ). Δυστυχώς, για τις περισσότερες από αυτές τις σχολές, το τρένο χάθηκε τον Μάρτιο. Πάει η ευκαιρια μου.

Γιατί; Γιατί δεν είχαμε ποτέ τη δυνατότητα να προπονηθούμε. Γιατί δεν είχαμε τις υποδομές να προετοιμαστούμε για τα αγωνίσματα.

 

Πλέον, ξέρω ότι δεν έχω την επιλογή να σπουδάσω σε αυτές τις σχολές. Μου στέρησαν το δικαίωμα στην προσπάθεια. Σε λιγότερο από δύο μήνες ξεκινούν οι εξετάσεις για τα ΤΕΦΑΑ και η αγωνία κορυφώνεται. Δεν είμαι το μόνο παιδί στη Σκιάθο που αντιμετωπίζει αυτό το αδιέξοδο.

Εμείς, οι μαθητές, τι άλλο μπορούμε να κάνουμε; Πόσο ακόμα να προσπαθήσουμε σε ένα περιβάλλον που μας αγνοεί; Και τελικά, αναρωτιέμαι με οργή: Αξίζει καν τον κόπο να ονειρευόμαστε σε αυτό το νησί; Ποιος θα απολογηθει για το «τσιμεντενιο μελλον» της νεολαιας μας?

 

Αρτεμις Σκαπαριώτη