Ο καιρός αλλάζει με λιγότερο φως κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου και η θάλασσα φέρνει υψηλή υγρασία στον αέρα, γεγονός που κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν σαν το νησί να βρίσκεται σε μια βαθιά κατάσταση χαλάρωσης παρόμοια με μια κατάσταση βαθύ ύπνου μετά από πολύ φαγητό.

 Ωστόσο, αν προσέξετε θα δείτε μερικά φωτεινά ανοίγματα που διαπερνούν την ομίχλη.

Είναι οι μικροί φάροι.

Αυτές οι μικρές και μεγάλες ομάδες ανθρώπων που δεν σκοτώνουν απλώς τον χρόνο τους, αλλά ζωγραφίζουν το μέλλον του χειμώνα μας.

 Δουλεύουν πάνω σε κείμενα, πινέλα και μουσικές παρτιτούρες με αφοσίωση και ιερή ευθύνη.

 Πιστεύουν με επαναστατικό ρομαντικό πνεύμα ότι ο πολιτισμός προσφέρει την καλύτερη φωτιά για να κάψει κανείς τις κρύες νύχτες.

Το ωραίο βέβαια είναι όταν οι πόρτες ανοίξουν για όλους.

Όσοι έχουν χαθεί στον θόρυβο και τη δραστηριότητα του καλοκαιριού, τώρα θα τρέξουν να μπουν στην παρηγορητική αγκαλιά της ομάδας.

 Μια πρόβα ενός θεατρικού έργου, μια εθελοντική εκδήλωση, μια χορωδία είναι το κοινό μυστικό που μας κρατά ξύπνιους και όρθιους.

Η ζωή στη γειτονιά είναι ευχάριστη.

 Δείχνει ότι δεν χρειάζεσαι όλο αυτό το θόρυβο. Μια μικρή ομάδα ατόμων μπορεί να κάνει τον κόσμο να ανοίξει την αγκαλιά του. Χωρίς τίποτα και υπό τη σημαία της θέλησης, ξαναβρίσκουμε ο ένας τον άλλον και δημιουργούμε ομορφιά στην καρδιά του νησιού μας.

Δεν υπάρχει σιωπηλός χρόνος. Αυτός είναι ένας δημιουργικός χρόνος. Και όταν η κοινότητα συγκεντρώνεται για να δει το αποτέλεσμα, βλέπει τον εαυτό της στον καθρέφτη της καθημερινής ζωής.

Όσο οι φωνές μας ενώνονται με τραγούδι και ο χορός εμφανίζονται στη σκηνή, ο χειμώνας δεν θα είναι ποτέ κρύος.

Παιδιά, μην αφήσετε το νησί μας να είναι μια ασπρόμαυρη φωτογραφία. Ελάτε έξω, εκτιμήστε τις πράξεις, αξιοποιήστε τον θησαυρό των εθίμων μας.

Ως μεγαλύτεροι οφείλουμε να αποκαλύψουμε τα κρυμμένα μυστικά της ψυχής μας. Ας συγκεντρώσουμε την εμπειρία των χρόνων για να διατηρήσουμε το δέντρο μας στην επερχόμενη καταιγίδα.

 Ακολουθήστε την ροή έξω από το Εγώ και σηκώστε την σημαία του Εμείς.