Το διήγημα δημοσιεύτηκε το 1892 και είναι αθηναϊκό, σατιρικό και ηθογραφικό, με στοιχεία αυτοβιογραφίας.

Πραγματεύεται μια νύχτα Αποκριάς στην παλιά Αθήνα. Μέσα από τον ήρωα (που θυμίζει τον ίδιο τον συγγραφέα) παρουσιάζονται: τα μεταμφιεσμένα πλήθη, η κοινωνική σάτιρα, η μοναξιά του φτωχού διανοούμενου μέσα στη γιορτή. Η ατμόσφαιρα είναι ταυτόχρονα γιορτινή αλλά και μελαγχολική — χαρακτηριστικό ύφος του Παπαδιαμάντη.

Θεωρείται «αθηναϊκό ηθογραφικό» διήγημα και μάλιστα αρκετοί μελετητές βλέπουν τον ήρωα Σπύρο Βεργουδή ως λογοτεχνική προβολή του ίδιου του συγγραφέα.

Επιμέλεια : Νίκος Τζούμας