Βαθιά συγκίνηση έχει προκαλέσει στο Τρίκερι ο θάνατος του Γιώργου Λεμονή, του κυρ Γιώργη, όπως τον αποκαλούσαν όλοι, τρέφοντας απεριόριστο σεβασμό και αγάπη για τον αειθαλή συντοπίτη τους, ο οποίος μέχρι το τέλος της ζωής του, πάνω από όλα, υπήρξε ενεργός πολίτης.
«Εφυγε» όρθιος στα 90 του χρόνια, έχοντας προηγουμένως δοκιμαστεί σκληρά από τη μοίρα, αφού πριν από δέκα χρόνια έχασε τον μονάκριβο γιο του, Αγγελο Λεμονή, σε ηλικία μόλις 49 χρόνων. Η απώλεια αυτή τον τσάκισε. Μέχρι το τέλος της ζωής του τον έκαιγε αυτό το μαράζι, αλλά δεν το έβαλε κάτω. Επαιρνε κουράγιο από την άδολη και απεριόριστη αγάπη των δύο εγγονιών του, του Γιώργου και της Ανθής, που τον λάτρευαν, όπως επίσης από τη νύφη του Ελένη και την αγαπημένη του σύζυγο Ανθοδέσμη, με την οποία ήταν παντρεμένοι από το 1964.
Σπάνιος άνθρωπος ο εκλιπών, τιμούσε τους φίλους του και δεν σήκωνε κακιά κουβέντα για εκεί νους. Παθιασμένος Νεοδημοκράτης μέχρι τέλους, σχολίαζε με τον δικό του καυστικό τρόπο τα κακώς κείμενα που παρατηρούσε, ακριβοδίκαιος και ευθυτενής δεν χαριζόταν όταν έβλεπε το άδικο. Διετέλεσε για χρόνια αντιπρόεδρος στην Κοινότητα Τρικερίου, θέση από την οποία έδωσε μάχες για να λυθούν διάφορα προβλήματα του τελευταίου χωριού του Νοτίου Πηλίου. Ο Γιώργος Λεμονής ήταν γέννημα- θρέμμα του Τρικερίου.
Από μικρός ασχολήθηκε με την ελαιοπαραγωγή. Δούλευε σκληρά στα χωράφια, δεν παραπονέθηκε ποτέ. Κατάφερε να αυγατίσει τα κτήματά του, ενώ επίσης δημιούργησε με επιτυχία και λειτούργησε για πολλά χρόνια το ένα από τα δύο ελαιοτριβεία στο χωριό.
Εκεί, υπό τις οδηγίες του κυρ Γιώργη, οι Τρικεριώτες πατούσαν τις ελιές τους και εξασφάλιζαν το λάδι της χρονιάς. Δούλεψε επίσης στη ΜΟΜΑ ως εργατοτεχνίτης όταν φτιάχτηκε ο δημόσιος δρόμος Βόλος- Τρίκερι, ενώ αργότερα όταν ο αείμνηστος γιος του λειτούργησε στις «Κόττες» μία υπέροχη ταβέρνα, η οποία λειτουργεί μέχρι σήμερα υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Λεμονή, ο εκλιπών ήταν εκεί για να βοηθήσει πρώτα τον γιό και τώρα τον εγγονό του. Η κηδεία του έγινε σε κλίμα συγκίνησης χθες το μεσημέρι. Σύσσωμοι συγγενείς, συγχωριανοί και φίλοι τον «αποχαιρέτησαν» με σεβασμό.