Βρέχει ... Από εκείνη τη γλυκιά, συνεχόμενη βροχή που δεν σε αφήνει πράο, μα σε κάνει να σταθείς για λίγο και να αφουγκραστείς τον κόσμο· όπως θα έκανε κάποτε κι εκείνος, ο σπουδαίος λόγιος, ο αγαπητός μας πατέρας- ιερέας, ο π. Κωνσταντίνος Ν. Καλλιανός.

Το νερό κυλά στις κεραμοσκεπές, στα σοκάκια, ποτίζει τους κήπους, κρύβει για λίγο τη χώρα μέσα σε μια αχνή ομίχλη. Και μοιάζει σαν ο ρυθμός της βροχής να ξυπνά τις λέξεις του, εκείνες τις απαράμιλλες, που άφησε στις Κληματιανές Μνήμες του 2022:

«Βρέχει… Αλήθεια, πόσες φορές δεν απόμεινες να αφουγκράζεσαι τη μουσική της βροχής μέσα στην παγωμένη τη δεκεμβριανή τη νύχτα κοιτώντας τη φωτιά που έκαιγε στο τζάκι…»

Τώρα που ο ίδιος δεν είναι πια ανάμεσά μας, η βροχή σαν να επαναλαμβάνει τις εικόνες που εκείνος τόσο τρυφερά κατέγραψε: τη ζεστή θαλπωρή ενός μικρού αβέρτου, το ιλαρό φως του καντηλιού, την ανθρωπιά και την ηρεμία των παλιών χειμώνων.

Ο π. Καλλιανός δεν υπήρξε μόνο ιερέας, υπήρξε αφηγητής, μύστης της τοπικής μνήμης και ιστορίας, άνθρωπος που ένωσε την καθημερινή ζωή με τη λογοτεχνική ευαισθησία. Με λόγο αληθινό, καθαρό και βαθιά σκοπελίτικο, κατάφερε να φυλακίσει στιγμές που αλλιώς θα χάνονταν μέσα στην εποχή της βιασύνης.

Κι έτσι, σήμερα που βρέχει, οι σταγόνες χτυπούν στα παράθυρα όχι μόνο σαν ήχος, αλλά σαν συνέχεια της φωνής του. Μιας φωνής που μιλούσε για ταπεινές χαρές, για φως τζακιού, για τη ζεστασιά μιας οικογένειας που μοιράζεται τον χειμώνα.

Βρέχει λοιπόν ... Μα η μνήμη του π. Κώστα δεν γίνεται βαριά. Γίνεται απαλό, ήρεμο νερό που ξεπλένει τον χρόνο και φέρνει κοντά μας έναν άνθρωπο που γνώριζε να κοιτά την καθημερινότητα με μάτι ευλογημένο.

«Βρέχει … Αλήθεια, πόσες φορές δεν απόμεινες να αφουγκράζεσαι τη μουσική της βροχής μέσα στην παγωμένη τη δεκεμβριανή τη νύχτα κοιτώντας τη φωτιά που έκαιγε στο τζάκι και άφηνε ένα φως ιλαρό που ενώνονταν με το χαρισματικό το φως του καντηλιού αλλά και με τη θαλπωρή του μικρού αβέρτου που ήταν συνάμα και καθιστικό και μαγειριό αλλά και κρεβατοκάμαρα. Βρέχει….»

Απόσπασμα από το βιβλίο π. Κωνσταντίνος Ν. Καλλιανός (2022) ….Και το σεργιάνι συνεχίζεται…. Κληματιανές μνήμες. Σκόπελος: Δήμος σκοπέλου