Ψυχική Υγεία θεωρείται η κατάσταση εκείνη της συναισθηματικής ευεξίας, όπου το άτομο με αναπηρία μπορεί να ζει και να αναπτύσσεται με άνεση μέσα στη κοινότητα και να ικανοποιείται από τα προσωπικά του χαρακτηριστικά και επιτεύγματα.

Απαραίτητη θεωρείται η πληροφόρηση και η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης αλλά και ριζικές αλλγές στους χώρους εκπαίδευσης.

Η αρνητική στάση της κοινωνίας οδηγεί σε Απόσυρση, Επιθετικότητα και Πλήρη απόρριψη ή μη αποδοχή του προβλήματος από το ίδιο το άτομο.

Αρκετές φορές και ίσως όχι σκόπιμα με τον τρόπο μας μπορεί να παραβιάζουμε τα δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία. Ο ι τρόποι παραβίασης των δικαιωμάτων τους είναι:

Παρατεταμένο κοίταγμα

Αδιάκριτες Ερωτήσεις

Αυτόκλητη βοήθεια

Ταπείνωση σε Δημόσιους χώρους

Το Οικολογικό- Συστημικό μοντέλο βασίζεται στη συνεργασία όλων όσων θα πρέπει να εμπλέκονται για να διασφαλίζεται η ποιότητα ζωής, σωματική και ψυχική των Ατόμων με Αναπηρία.

ΑΜΕΑ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ-ΕΙΔΙΚΟΙ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΦΟΡΕΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ, οφείλουν να ενώνουν τις δυνάμεις τους και να συνεργάζονται βάζοντας ο καθένας το δικό του κομμάτι, για να αντιμετωπίζονται οι δυσκολίες μέσα στην καθημερινότητα.

Είναι σημαντικό να υποστηρίζουμε ότι τα άτομα με Αναπηρία έχουν ΔΙΚΑΙΩΜΑ

ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ- ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ- ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ

(*)Άρια Σεβλιανού / Κοινωνική Λειτουργός- MSc Ψυχικής Υγείας