‘Όταν δεν μπορεί να μιλήσει το στόμα μιλάει το σώμα, και τις περισσότερες φορές λέει την αλήθεια που δεν μπορούμε να ξεστομίσουμε. Μόνο που τότε, θα μιλήσει πιο σκληρά απ ότι θα μιλούσε το στόμα σου γιατί εσύ το καταπίεσες για πολύ καιρό. Και τώρα δεν άντεξε, έπρεπε κάποιος να μιλήσει για σένα. Γιατί εσύ σιωπούσες και υποτίμησες το πόσο αξίζεις.

• Γιατί δεν σου έμαθε κανείς να σε αγαπάς, παρά ζητούσαν μόνο να τους αγαπάς!!!
• Γιατί φοβόσουν να μιλήσεις μην εκτεθείς
• Γιατί δυσκολευόσουν να εκφράσεις αυτό που ένιωθες πραγματικά
• Γιατί δεν ήθελες να φορτώνεις κανένα βάρος σε κανέναν κι ας μην ήταν όλα δικά σου
• Γιατί κάποιες φορές συγκράτησες τα συναισθήματα σου γιατί φοβήθηκες ότι είναι λάθος να νιώσεις
• Γιατί ένιωσες ότι δεν θα σε καταλάβει ούτως ή άλλως κανείς οπότε προτίμησες την σιωπή

Κι όταν φτάνεις σ αυτό το σημείο δεν σημαίνει ότι είσαι αδύναμος, αλλά ότι μέσα σου συμβαίνει κάτι που φοβάσαι να αγγίξεις

• Την αλήθεια σου,
• τον πόνο σου,
• την επιθυμία σου,
• το ποιος πραγματικά είσαι,
• το τέλος ή την αρχή……….

Γιατί αν το κάνεις, ξέρεις ότι τίποτα δεν θα είναι το ίδιο

Και τότε επιλέγεις την σιωπή

Όμως το σώμα σου δεν ξέρει να κρύβει όπως εσύ, ξέρει μόνο να νιώθει και καμμιά φορά μέσα στην σιωπή του, ακούγεται πιο δυνατά από κάθε άλλη λέξη

Πιο δυνατά από κάθε άλλο πόνο

Μην το αφήνεις να φτάσει να μιλάει με πόνο.

Γιατί ακόμη κι ένα αυτοάνοσο ξεκινά συχνά απ όσα δεν τολμήσαμε να πούμε….

“Άκουσε το πριν αναγκαστεί να σου φωνάξει”

(*) Η Άντζυ Μπάλλου είναι Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας- Ψυχοθεραπεύτρια