O δάσκαλος Γιώργος Καρανικολόπουλος

Το ski n’ salsa στη Βέροια έχει καταφέρει να γίνει θεσμός πλέον αφού είναι η 9η συνεχόμενη χρονιά της διοργάνωσης του με πολλές συμμετοχές σχολών και φίλων των latin χορών από διάφορες περιοχές της στερεάς και νησιωτικής  Ελλάδας μεταξύ των οποίων και η Σκιάθος! Ο δάσκαλος της ομάδας της Σκιάθου Γιώργος Καρανικολόπουλος θα μας εξηγήσει πώς ξεκίνησε αυτή η ιδέα και πόσο σημαντικό είναι η συμμετοχή των παιδιών του νησιού σ’ αυτή αφού και ο ίδιος δηλώνει την αγάπη του εμπράκτως μέσα από το χορό για τον τόπο!


– Τι σημαίνει Ski n’ Salsa και πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα;

Νομίζω ότι από μόνο του το όνομα, καθορίζει και το τι είναι, αλλά και το πώς γεννήθηκε η ιδέα.. Μια παρέα χορευτών πριν 9 χρόνια αποφασίζουν να κάνουν μια εξόρμηση με κύριο στόχο τον χορό. Τι καλύτερο λοιπόν, να γίνει κοντά στα χιόνια ώστε να συνδυαστούν άψογα τα γούστα της παρέας στην καρδιά του Χειμώνα.
-Οι λάτιν χοροί διαθέτουν κίνηση, ρυθμό και πολύ ενέργεια! Πόσο δύσκολο ήταν να μεταδώσετε αυτά τα στοιχεία στην ομάδα μιας μικρής κοινωνίας όπως η Σκιάθος ώστε σήμερα να σας ακολουθούν με πάθος ακόμα και σ’ένα μεγάλο event χορού, το Ski n Salsa στη Βέροια;

Νομίζω ότι εδώ, επιδρά λίγο ο νόμος της έλξης. Εσύ μεταδίδεις αυτά που έχεις μέσα σου και κάποιοι άλλοι που αναζητούν τα ίδια ακριβώς πράγματα τα λαμβάνουν. Οπότε κάπως μαγικά και συνωμοτικά το ένα έρχεται προς στο άλλο. Το μέγεθος της κοινωνίας δεν καθορίζει τον ενθουσιασμό που μπορεί να έχει μια ομάδα για αυτά που αγαπά. Η συμμέτοχή της ομάδας από την Σκιάθο σε τέτοιες μεγάλες εκδηλώσεις, με χαροποίει ιδιαιτέρως γιατί δίνεται η δυνατότητα στα παιδιά να έχουν εικόνα ζωντανή από τι γίνεται στην υπόλοιπη Ελλάδα πάνω στο χορό. Να δουν καταξιωμένους χορευτές και να διδαχθούν από αυτούς.

-Πώς αισθάνεστε μετά από την επιτυχία της διοργάνωσης για 9η συνεχόμενη χρονιά και ποιοι είναι οι παράγοντες κατά την γνώμη σας που συμβάλλουν σε αυτό το αποτέλεσμα;

Ο παράγοντας είναι ο ένας και μοναδικός που δίνει μακροβιότητα και επιτυχία στο οτιδήποτε. Δεν αφορά μόνο για τον χορό. Τον συνοψίζω με 3 λέξεις.. Αγάπη, Πάθος και Μεράκι. Όλα τα συστατικά αυτά μαζί με την ενέργεια του κόσμου που συμμετέχει κάνουν το συγκεκριμένο γεγονός το καλύτερο και πιο διασκεδαστικό χορευτικό 3ήμερο του χειμώνα.

κλικάρετε στις φωτογραφίες για μεγέθυνση

-Τι είναι αυτό που μπορεί να διακρίνει ένας δάσκαλος στα πρόσωπα της ομάδας του ώστε να τον κάνει μετά από τόσα χρόνια να ταξιδεύει προς τη Σκιάθο με απόλυτη συνέπεια κάθε Πέμπτη;

Θα αντιστρέψω την ερώτηση αλλά και την εικόνα που βλέπω για λίγα δευτερόλεπτα. Δεν θέλω να αντικρίσω μία άλλη εικόνα σε αυτά τα πρόσωπα σε περίπτωση που σταματούσε να γίνεται το ταξίδι αυτό. Νομίζω ότι όσοι ζουν από κοντά όλη αυτή την προσπάθεια που γίνεται, καταλαβαίνουν ακριβώς τι  εννοώ. Οπότε ΝΑΙ, θέλουμε όλοι να ανταλλάζουμε αυτή την θετική ενέργεια μεταξύ μας.. είτε αυτό συνεχίσει να γίνετε Πέμπτη, είτε οποιαδήποτε άλλη μέρα. Είτε στην Σκιάθο, είτε οπουδήποτε αλλού.

-Κάθε χρόνο το Ski n’ Salsa έρχεται με καινούργιες ιδέες κάνοντας τους συμμετέχοντες να φεύγουν ενθουσιασμένοι!Τί άλλο μπορούμε να περιμένουμε από την διοργάνωση που μπορεί να μας εκπλήξει;

Κάθε χρόνο το συγκεκριμένο φεστιβάλ λαμβάνει χώρα κοντά στις αποκριές. Οπότε με την ευκαιρία ανακοινώνεται και κάθε χρόνο ένα καρναβαλικό θέμα που πλαισιώνει όλες τις δράσεις. Ακόμα και χορογραφίες χορευτών προσαρμόζονται για να ταιριάξουν στο θέμα. Αυτό από μόνο του προσδίδει μία ομοιογένεια στους συμμετέχοντες και έναν αμοιβαίο ενθουσιασμό.

Το τι άλλο να περιμένετε.. Πολλά ακόμα τρελά χορευτικά 3ήμερα που μεγαλώνουν χρόνο με τον χρόνο φέρνοντας πιο κοντά τους ανθρώπους που αγαπάνε τον χορό, την διασκέδαση και την ζωή.
-Το δικό σας μελλοντικό όραμα για την ομάδα των παιδιών της Σκιάθου;

Δεν γίνεται να στριμώξω το όραμα μου σε ένα μόνο τόπο. Ναι θα τολμήσω να πω ότι ο χορός έπρεπε να είναι υποχρεωτικό μάθημα στα σχολεία. Να μεγαλώνουμε με αυτό στην ζωή μας. Υπάρχει μεγάλη καταπίεση χωρίς τον χορό, η οποία θα μας βγει σε συμπεριφορές καταπιεστικές. Είτε ως προς τον εαυτό μας, είτε ως προς τους άλλους. Μας διδάσκει βιωματικά να προσπαθούμε, να σεβόμαστε, να εκφραζόμαστε, να επικοινωνούμε, να λειτουργούμε σαν ομάδα, να πέφτουμε και να σηκωνόμαστε ξανά. Γιατί η ζωή είναι εκεί έξω.. αλλά δεν περιμένει κανέναν…