Στην γραφική γειτονιά της Αγίας Τριάδας βρίσκεται το Καφενείον, ένα καινούργιο μαγαζί για μικρούς και μεγάλους που έχει στόχο για να ομορφύνει και να αναβιώσει την παραδοσιακή αυτή συνοικία. Ο Στέλιος (καθηγητής φυσικής) και ο Παναγιώτης (μπαρίστα) οι οποίοι λειτουργούν το μαγαζί μίλησαν στο SkiathosLife για την προσπάθεια τους και τις βλέψεις που έχουν για την ανάδειξη της γύρω περιοχής.

-Καλημέρα Στέλιο! Ωραίο το καφεδάκι σας! Μίλησε μας για το καφενείον σας και σκοπό σας!

-Σκοπός μας είναι να αναζωογονηθεί η γειτονιά της Αγίας Τριάδας. Η γύρω περιοχή έχει ένα φανταστικό τοπίο παρόλα αυτά είναι σχετικά παραμελημένη. Ο κόσμος ανεβαίνει και αντί να στρίψει αριστερά προς τις πλάκες, ένα από τα πιο όμορφα σημεία της χώρας πηγαίνει μόνο στο πάρκινγκ. Τελευταία έχει αρχίσει σιγά σιγά να γίνεται πιάτσα. Η παιδική χαρά γεμίζει με παιδάκια το καλοκαίρι, οι ντόπιοι κατεβαίνουν κάθε πρωί για καφέ, περνάνε από την εκκλησία, από το φούρνο, το ζαχαροπλαστείο. Εμείς το βλέπουμε σαν μια γειτονιά-οικογένεια και  το καφενείο ως ένα όμορφο μέρος να συχνάζουμε!

-Πώς συνεισφέρετε στη γειτονιά;

– Το μαγαζί μας φροντίζει τη γειτονιά. Κατ’αρχάς υπάρχει πλέον τουαλέτα στην πλατεία! Αυτό και μόνο μιλάει από μόνο του. Βασικό μέλημα μας είναι επίσης τα παιδάκια της πλατείας. Εμείς κλειδώνουμε και ανοίγουμε την είσοδο της παιδικής χαράς, τηλεφωνούμε στο Δήμο προκειμένου να ενημερώσουμε για τις ζημιές που γίνονται, η φροντίδα των παιδιών είναι για μας κάτι αυτονόητο. Βοηθάμε όπως μπορούμε, για παράδειγμα όταν οι βρύσες της πλατείας δεν δουλεύουνε ο κόσμος έρχεται σε εμάς για νερό.

-Έχετε σχετικά πιο χαμηλές τιμές για τα δεδομένα του νησιού.

-Επειδή νιώθουμε πως είμαστε σαν οικογένεια, γι’αυτό και προτιμάμε να έχουμε χαμηλότερες τιμές από την παραλία για παράδειγμα. Αντί να βγάζω 100% κέρδος προτιμώ να βγάζω λιγότερο και να πίνει ο κόσμος το ρόφημά του χωρίς να νιώθει ότι τον γδέρνω. Στην Αθήνα παραγγέλνω κάθε μέρα από την ίδια καφετέρια και δεν έτυχε να με κεράσουν ούτε μια φορά! Είναι κάτι που δεν μου αρέσει και επομένως δεν το κάνω πράξη. Εγώ θέλω τους πελάτες να νιώθουν δικό τους το μαγαζί.

-Τι προβλήματα έχετε αντιμετωπίσει έως τώρα στην προσπάθειά σας;

-Έχουμε δεχτεί αρκετό πόλεμο επειδή πολλοί δεν αντιλαμβάνονται τις προθέσεις μας. Κατ’αρχάς για τα τραπεζάκια στην πλατεία, για τα οποία έχουμε επίσημη άδεια η οποία καθυστέρησε λόγω γραφειοκρατίας. Εμείς ξεκινήσαμε με συλλογικό σκεπτικό και η αρχή έχει γίνει- εάν και τα υπόλοιπα μαγαζιά της γειτονιάς θελήσουν να βάλουνε επιπλέον τραπεζάκια πιστεύουμε πως θα ανέβει και η δουλειά και η πιάτσα και σίγουρα θα είναι μια καλή συνεργασία.

Ένα άλλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε έχει να κάνει με την διέλευση οχημάτων και το παράνομο παρκάρισμα που κλείνει τον δρόμο. Κανονικά εδώ θα έπρεπε να είναι πεζόδρομος και η πρόσβαση να επιτρέπεται σε οχήματα τροφοδοσίας και φυσικά για τους μόνιμους κάτοικους. Ήδη είχαμε δύο ατυχήματα με μηχανάκια που παρέσυραν παιδιά. Εάν μπει μια μπάρα όπως γίνεται στην Παπαδιαμάντη η περιοχή θα γίνει πιο ασφαλής.

Επίσης, η παιδική χαρά δεν έχει φωτισμό. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να κλείνει μόλις πέσει ο ήλιος. Τα παιδιά και οι γονείς θα καθόντουσαν περισσότερες ώρες έξω στη γειτονιά εάν υπήρχε φως. Πολλές φορές μάλιστα οι γονείς μας εμπιστεύονται να προσέχουμε τα μικρά που μένουν στην πλατεία μετά το σούρουπο.

-Τι άλλες προτάσεις έχετε για την πλατεία;

-Έχουμε πολλές ιδέες! Ο χώρος της παιδικής χαράς για παράδειγμα έχει την ωραιότερη θέα και κόβεται από ένα σκουριασμένο συρματόπλεγμα. Μια πρόταση καλύτερης κατασκευής είναι υπερυψωμένο τοιχάκι με κάγκελα που κλίνουν προς τα μέσα ώστε να είναι ασφαλές και όμορφο. Γενικότερα αξίζει να ανέβει το τουριστικό επίπεδο της περιοχής. Οι πλάκες είναι μια παραδοσιακή γειτονιά που η εικόνα της έχει μείνει κατά βάση ανέπαφη όπως ακριβώς την περιέγραφε ο Παπαδιαμάντης και αξίζει η αξιοποίησή της!

-Πείτε μας δυο λόγια για το τέλος.

-Κάθε αρχή και δύσκολη. Εμείς θέλουμε να κρατήσουμε το καφενείο και το χειμώνα και να κάνουμε πράξη το όραμά μας. Με καλή διάθεση και συνεργασία θα μπορέσουμε να αναδείξουμε αυτή την υπέροχη γειτονιά!

 

Συνέντευξη: Βασιλική Περιστεροπούλου