-Καλησπέρα Χρυσάνθη! Πες μας λίγα λόγια για τον Ναυτικό όμιλο Σκιάθου, όπου εργάζεσαι ως προπονήτρια!
-Καλησπέρα Βασιλική! Ευχαριστούμε αρχικά για τη συνέντευξη στο Skiathos life και το ενδιαφέρον προς τον όμιλό μας. Ο Ναυτικός Όμιλος Σκιάθου ιδρύθηκε το 1983 από μια ομάδα ανθρώπων που αγαπούσαν τη θάλασσα και τον ναυταθλητισμό. Έκτοτε πέρασε από διάφορες φουρτούνες, με τη λειτουργία του να τίθεται υπό διακύβευση. Το 2014 ενεργοποιήθηκε εκ νέου, με καινούριο Διοικητικό Συμβούλιο και Πρόεδρο τον κ. Χρήστο Μασούρο, Γενικό Γραμματέα τον κ. Βασίλη Σαρρή. Από πλευράς τους, γίνεται διαρκώς τεράστια προσπάθεια, ώστε ο όμιλος να αναπτύσσεται και να εξελίσσεται και βρίσκονται πάντα στο πλευρό τόσο των προπονητών όσο και των αθλητών.

-Από πότε εργάζεσαι εκεί; Τι προγράμματα εκμάθησης ιστιοπλοΐας περιλαμβάνει ο όμιλος σας;
-Είμαι προπονήτρια στον ΝΟΣ εδώ και ένα χρόνο. Αυτή τη στιγμή λαμβάνουν χώρα τα summer camp, ταχύρρυθμα δηλαδή μαθήματα ιστιοπλοΐας που συνδυάζουν παιχνίδι και γνώση, δίνουν τη δυνατότητα σε παιδιά να έρθουν για πρώτη φορά σε επαφή με το άθλημα, να το αγαπήσουν, και γιατί όχι, να εγγραφούν στις μόνιμες Ακαδημίες του ομίλου μας! Ταυτόχρονα, γίνονται προπονήσεις στις Ακαδημίες και την προαγωνιστική μας. Φέτος μάλιστα καταφέραμε, μετά τις βάσεις που είχε ήδη βάλει ο προηγούμενος προπονητής Νίκος Σταυρίδης, να εξελιχθούμε, με αποτέλεσμα τα παιδιά να έχουν τις πρώτες τους συμμετοχές σε αγώνες στο Βόλο και το Γαλαξίδι.

-Ποιες είναι οι δυσκολίες, σε ένα άθλημα που έχει τη φήμη ότι είναι για λίγους;
– Οι δυσκολίες είναι αρκετές και έχουν να κάνουν κυρίως με την εξεύρεση πόρων. Το ΔΣ μας επιχειρεί διαρκώς να βρει τις απαραίτητες χορηγίες, ώστε να καλύπτονται τα έξοδα. Αν θα μπορούσα να ζητήσω κάτι, αυτό θα ήταν το κράτος να αυξήσει τους προϋπολογισμούς που δίνονται προς τον ερασιτεχνικό αθλητισμό. Έτσι, θα είχαν τη δυνατότητα σχεδόν όλοι να έρθουν σε επαφή με το άθλημά μας.

-Ποια είναι τα πρότυπά σου στο άθλημα;
-Από ελληνικά ονόματα είναι χωρίς αμφιβολία οι Ολυμπιονίκες Νικόλας Κακλαμανάκης και Σοφία Μπεκατώρου. Θαυμάζω το ήθος και την ταπεινότητα τους, καθώς και τις επιτυχίες τους. Εύχομαι καλή επιτυχία στο δρόμο για το Τόκιο, τόσο στον Νικόλα που από τη θέση του προπονητή πλέον στέκεται στο πλευρό του Βύρωνα Κοκκαλάνη στα RS:X, όσο και στη Σοφία που από κοινού με τον Μιχάλη Πατενιώτη δοκιμάζονται στην κατηγορία του Foiling Nacra 17.

-Ποια η σχέση του αθλητισμού και πρωταθλητισμού με τα κοινωνικά ζητήματα σήμερα;
-Στο δρόμο προς την κορυφή δεν πρέπει να χάνεις την ανθρωπιά σου. Ο αθλητισμός διδάσκει ήθος και το ολυμπιακό ιδεώδες τιμά τέτοιες αρχές. Πιστεύω πως τα παιδιά πρέπει να το διδάσκονται αυτό. Κάποιοι λένε πως ο πρωταθλητισμός δημιουργεί κυνικούς ανθρώπους. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Υπήρξαν πρωταθλητές που ήταν πάντα Άνθρωποι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Καναδός ιστιοπλόος Λοράνς Λεμιέ, ο οποίος στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1988 στη Ν. Κορέα κι ενώ βρισκόταν στην κορυφή της κατάταξης έτοιμος για μετάλλιο, άφησε την κούρσα προκειμένου να σώσει δύο αθλητές τουμπαρισμένου σκάφους 470. Εν μέσω θύελλας που επικρατούσε, γνώριζε ότι το διασωστικό δεν θα τους εντόπιζε σύντομα. Τελικά έχασε το μετάλλιο, διέσωσε όμως το αθλητικό και ανθρωπιστικό ιδεώδες. Αντίστοιχα θέματα είναι το «ευ αγωνίζεσθαι», καθώς και ο σεβασμός στον αντίπαλο και τη διαφορετικότητα. Σε αυτό το πλαίσιο ο 15χρονος τότε αθλητής του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου
Μυτιλήνης, Ανδρόνικος Κοντός έκανε το 2016 τον περίπλου της Μυτιλήνης, με σκάφος τύπου optimist, ώστε να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο για τους χιλιάδες πνιγμούς και την αλληλεγγύη προς τους πρόσφυγες.

-Τι προσφέρει η ιστιοπλοΐα στα παιδιά;
-Μιλώντας βιωματικά, η ιστιοπλοΐα μου έμαθε αυτό που είδα αργότερα να κωδικοποιεί ο ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ Γκαρσία, στο ρητό «Επιτρέπεται να πέσεις- επιβάλλεται να σηκωθείς». Όσες φορές κι αν το σκάφος τούμπαρε σε έναν αγώνα, όσες φορές κι αν ο αέρας άλλαζε, εσύ έπρεπε να προσαρμόσεις τα πανιά και να συνεχίσεις μέχρι τον τερματισμό. Μου έμαθε επίσης, ότι κανένας αγώνας δεν τελειώνει, δεν κερδίζεται ούτε χάνεται, πριν τη γραμμή του τερματισμού. Πρέπει να έχεις πείσμα, υπομονή και στοχοπροσήλωση. Να δουλεύεις σκληρά και να ξέρεις -όσο γραφικό κι αν ακούγεται- ότι από τις ήττες μαθαίνεις και χτίζεις την προσωπικότητα σου.

-Ποια η σχέση σου με τη θάλασσα; Πώς τη συνδύασες με τη Νομική όπου σπούδασες;
-Η θάλασσα..! Δεν είναι τυχαίο ότι έχει εμπνεύσει τόσους ποιητές και συγγραφείς, τραγουδιστές και σκηνοθέτες. Αν δεν την αγαπάς και δεν τη σέβεσαι πιστεύω ότι δεν μπορείς να κάνεις ιστιοπλοΐα. Εγώ στον κόσμο της θάλασσας βρήκα μια δικαιοσύνη που θα θέλαμε και στη νομική επιστήμη. Ο Καρκαβίτσας στο βιβλίο «Η Δικαιοσύνη της Θάλασσας» βάζει τον ήρωά του να αποκριθεί πως «ἡ θάλασσα ἔχει τὴν κρίση τῆς ὅπως κ’ ἡ στεριά. Καὶ τὴν ἔχει καλήτερη ἀπὸ τὴ στεριά. ’Εδῶ δέν ἔχει λόγια· ἔκαμες ἔλαβες· σοῦ τὸ τίναξε ἀπάνω σὰν ἀστροπόβολο!». Και ο Ερι Ντε Λούκα συμπληρώνει: «Η στεριά είναι ψηλή και χαμηλή, δεν ισοσκελίζει τα τυχερά. Η θάλασσα είναι σωστότερη, αν ένα κύμα υψώνεται περισσότερο από τα άλλα, ύστερα κατεβαίνει».

-Κλείνοντας, ένα τελευταίο σχόλιο;
-Ναι. Πιστεύω πως είναι τύχη να βρισκόμαστε σε μια χώρα που βρέχεται τόσο από τη θάλασσα. Γι’αυτό πρέπει όλα τα παιδιά να γνωρίζουν κολύμβηση και να δοκιμάσουν έστω μια φορά το άθλημα της ιστιοπλοΐας. Ο κόσμος αυτός όπως είπαμε είναι μαγικός και αποτελεί, συν των υπολοίπων, διέξοδο για τα παιδιά και τους εφήβους, μυώντας τους στον αθλητισμό και κρατώντας τους μακριά και από καταχρήσεις. Σας ευχαριστώ πολύ!

Συνέντευξη: Βασιλική Περιστεροπούλου