Την ποινή της καθαιρέσεως, την πιο βαριά εκκλησιαστική ποινή, επέβαλε ομόφωνα το Α’ βαθμιο Συνοδικό Δικαστήριο στον π. Γεώργιο Δεληκώστα, ο οποίος σχολιάζει σχετικά στο fb:

«Σήμερα εκδικάστηκε η υπόθεση μου από το Α’ βαθμιο Συνοδικό Δικαστήριο το οποίο μου επέβαλε την ποινή της καθαιρέσεως. Κατά της αποφάσεως ασκήθηκε η προβλεπόμενη εκ του νόμου έφεση.»

Ρεπορτάζ: ΑΝΤΩΝΗΣ ΦΩΚΙΔΗΣ / myvolos.net

Ο παπά-Χάρλεϊ απασχόλησε την επικαιρότητα αντιμετωπίζοντας την κατηγορία της «πορνείας», επειδή ζήτησε να του επιτραπεί να συνάψει δεύτερο γάμο, καθώς μετά τον χωρισμό του με τη σύζυγό του, συνήψε σχέση με άλλη γυναίκα η οποία κυοφόρησε και γέννησε το παιδί του.

Το Επισκοπικό Δικαστήριο της Ιεράς Μητρόπολης Δημητριάδος δήλωσε αναρμόδιο να αποφασίσει για τη σοβαρότητα του παραπτώματος και παρέπεμψε την υπόθεση στο Πρωτοβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο της Ιεράς Συνόδου.

Το επιτίμιο (ποινή) της καθαίρεσης και οι επιπτώσεις στην ιερωσύνη και τα μυστήρια, έχουν απασχολήσει την Εκκλησία καθώς μέχρι να εκδικαστεί η έφεση του ιερέα, διατηρεί την ιερωσύνη του.

Ο καθ. Πρόδρομος Ακανθόπουλος γράφει:

«Καθαίρεσις: Η πιο βαριά εκκλησιαστική ποινή, που επιβάλλεται στους κληρικούς […] Και τούτο, γιατί οι κληρικοί που καταδικάζονται στην ποινή αυτή αποβάλλουν οριστικώς την ιερατική τους ιδιότητα και κατά συνέπεια χάνουν και όλα τα δικαιώματα και τα προνόμοια που απέρρεαν από το βαθμό τους. Έτσι οι καθαιρεθέντες κληρικοί επανέρχονται στην τάξη που βρίσκονταν πριν γίνουν κληρικοί, δηλαδή στην τάξη των λαϊκών ή των μοναχών».

Επί των συνεπειών της καθαιρέσεως η συμφωνία των μελετητών είναι επίσης δεδομένη:

«Η καθαίρεσις είναι, εις την κλίμακα των αποκλειστικώς πλησσουσών τους κληρικούς ποινών, η βαρυτέρα. Διά της ποινής ταύτης, ο κληρικός εκπίπτει της τάξεώς του και επανέρχεται εις την προηγουμένην της εις τον Κλήρον εισόδου του κατάστασιν, ήτοι, αν ανήκεν εις τον κοσμικόν Κλήρον, επανέρχεται εις την τάξιν των λαϊκών, αν δε ανήκεν εις τον μοναχικόν Κλήρον,επανέρχεται εις την κατάστασιν του απλού μοναχού».

Ομοίως ο Νικόδημος Μίλας γράφει:

«Καθαίρεσις, ήτοι η ισόβιος απώλεια του δικαιώματος του ιεροπρακτείν, συνεπαγόμενη και την απώλειαν του ιερατικού ονοματος και του ιερατικού αξιώματος […] Ο διά καθαιρέσεως τιμωρηθείς κληρικός απόλλυσι πάντα τα […] δικαιώματα, ήτοι το δικαίωμα της ιερατικής εξουσίας, το δικαίωμα της διδακτικής εξουσίας και το δικαίωμα της ποιμαντικής ή διοικητικής εξουσίας […] το όνομα αυτών διαγράφεται εκ του ιερατικού καταλόγου […] και υποβιβάζονται εις τας τάξεις των λαϊκών».