ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΝΙΚΟΣ ΤΖΟΥΜΑΣ 

Κατά 80-85% περιορίστηκε η διάθεση της πλαστικής σακούλας στην αγορά με την επιβολή του περιβαλλοντικού κόστους.

Το οικονομικό όφελος που αποδόθηκε στον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης αγγίζει τα 7,7 εκατ. ευρώ, ενώ μέχρι το τέλος του 2019 η Ελλάδα θα πρέπει να πιάσει τον ευρωπαϊκό στόχο για μείωση της κατανάλωσης πλαστικής σακούλας, έως 90 πλαστικές σακούλες ανά άτομο, την ώρα που το 2017 η αντίστοιχη αναλογία ήταν 300 με 400 πλαστικές σακούλες ανά άτομο.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΣΚΙΑΘΟ

Στην Σκιάθο παρακολουθώντας αλλά και αγοράζοντας προϊόντα από Μάρκετ διαπιστώσαμε πως όχι μόνο η πλαστική σακούλα “ζει και βασιλεύει” αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει και η χρέωση των 0,9λεπτών (νέα χρέωση από σήμερα). Υπεύθυνοι για αυτό σίγουρα οι ιδιοκτήτες των Μάρκετ, αρτοποιείων κλπ. Συνυπεύθυνοι οι ίδιοι οι καταναλωτές που πρέπει να βάλουν “στοίχημα” με τον εαυτό τους πως “προσβάλουν” το περιβάλλον με την ενέργεια αυτή, δηλαδή ακόμα και την αγορά της πλαστικής Σακούλας.

Ο Δήμος Σκιάθου όπως και ο Πολιτιστικός Σύλλογος “Η ΣΚΙΑΘΟΣ” ίσως θα πρέπει να κάνουν μια “ανασύνταξη δυνάμεων” και πληροφόρησης αφού έχει περάσει αρκετό χρονικό διάστημα από την τελευταία και βλέποντας τις τελευταίες ανησυχητικές εικόνες.

Το 95% της μόλυνσης στο βυθό είναι πλαστικά

Ο βυθός της θάλασσας βρίθει πλαστικών απορριμμάτων, με μόλις 10 είδη πλαστικών αντικειμένων μιας χρήσης, όπως καλαμάκια, δοχεία φαγητού, πλαστικά ποτήρια, μπατονέτες, σακούλες μεταφοράς, μπαλόνια κα, να αποτελούν το 43% όλων των θαλάσσιων σκουπιδιών που μολύνουν τους ωκεανούς, σύμφωνα με την τελευταία ευρωπαϊκή έκθεση. Στην πλειοψηφία τους μετά τη χρήση τους καταλήγουν συχνά στη φύση, ξεβράζονται σε παραλίες ή βυθίζονται στους ωκεανούς, επηρεάζοντας αρνητικά τα οικοσυστήματα, τη βιοποικιλότητα, τη ζωή.

Ειδικά για τη Μεσόγειο, έρευνα του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση (WWF), που δημοσιοποιήθηκε το καλοκαίρι αποκάλυπτε ότι τα πλαστικά αποτελούν το 95% των σκουπιδιών που εντοπίζονται τόσο στον βυθό της θάλασσας, όσο και στις ακτές. Η ρύπανση αυτή προέρχεται κυρίως από την Τουρκία και την Ισπανία, και σε δεύτερη φάση, από την Ιταλία, την Αίγυπτο, τη Γαλλία και την Ελλάδα, με τους τουρίστες να ευθύνονται για την ετήσια αύξηση κατά 40% των απορριμμάτων που καταλήγουν στη Μεσόγειο.

Η Ελλάδα καταναλώνει περίπου 0,6 εκατομμύρια τόνους πλαστικών. Τα στοιχεία 80 καθαρισμών ελληνικών ακτών, στο πλαίσιο έρευνας, καταδεικνύουν ότι το πιο κοινό υλικό ρύπανσης είναι το πλαστικό με ποσοστά από 43% έως 51% και ακολουθούν το χαρτί με 13% έως 18% και το αλουμίνιο με 7% έως 12%.

Η Ελλάδα πρέπει έως το 2020 να ανακυκλώνει το 65% των πλαστικών συσκευασιών που χρησιμοποιεί, ενώ τώρα φτάνει μόνο το 20% με μόλις το 24% των Ελλήνων να δηλώνει ότι αποφεύγει την αγορά πλαστικών προϊόντων μιας χρήσης.

Σημειώνεται ότι η Ευρώπη των 28, μαζί με τη Νορβηγία και την Ελβετία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός πλαστικών στον κόσμο (μετά την Κίνα), παράγοντας 27 εκατ. τόνους πλαστικών απορριμμάτων κάθε χρόνο και απορρίπτοντας 150-500.000 εκατ. τόνους μικροπλαστικών στη Μεσόγειο και τις ευρωπαϊκές θάλασσες σε ετήσια βάση.

Τι ισχύει σε χώρες της Ευρώπης

Εκτός από την Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν επιβληθεί ανάλογα περιβαλλοντικά τέλη για τη μείωση της πλαστικής σακούλας. Ειδικότερα, σε Αγγλία και Πορτογαλία, το κόστος χρέωσης είναι 0,10 ευρώ, ενώ στη Βουλγαρία 0,05 ευρώ. Στην Πολωνία, η χρέωση θα επιβληθεί από την 1η Ιανουαρίου 2019. Ωστόσο η Ιταλία τις έχει απαγορεύσει από το 2011.