Ο χώρος της πολιτικής μοιάζει με τσίρκο..

Ο όρος τσίρκο έχει αποκτήσει κάπως αρνητική χροιά, γιατί ως περιοδεύων θίασος έχει να κάνει με .. μάγους, ταχυδακτυλουργούς, ακροβάτες και ζωάκια που κακοποιούνται… Το πολιτικό λοιπόν σκηνικό τα διαθέτει λίγο πολύ όλα αυτά. Ειδικά στους μικρούς τόπους, που τα πράγματα είναι πολύ συγκεκριμένα.. Γιατί σ αυτούς φαίνεται πιο ξεκάθαρα η εμμονή αυτών που προσπαθούν να καταπνίξουν κάθε προσπάθεια αλλαγής του σκηνικού, να καταπνίξουν κάθε ανάσα, ειδικά όταν αυτός ο αγώνας για νέες πρακτικές προέρχεται από ανθρώπους καινούριους στα πολιτικά δρώμενα..

Αυτοί λοιπόν που κροταλίζουν συνεχώς τας σιαγόνας, δείχνοντας με το δάχτυλο, κόπτονται όπως ισχυρίζονται για το καλό του μικρού τους τόπου;

Μα αν ίσχυε όντως αυτό, θα βοηθούσαν αθόρυβα τους καινούριους στο πολιτικό σκηνικό για να αποφεύγουν τυχόν λάθη.. Τουλάχιστον έτσι πράττει όποιος πονάει αληθινά τον τόπο του…

Κι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι τα πράγματα είναι ακριβώς έτσι, είναι ότι σε εποχές μεγάλης αδράνειας, όταν τα χρέη διογκώνονταν χωρίς ταυτόχρονα να γίνεται έργο, όλοι αυτοί σιγούσαν… Γιατί σιγούσαν τότε; Γιατί τότε κανείς δεν εξέφραζε τις ανησυχίες του;…

Μήπως γιατί στην πραγματικότητα ήταν πάντοτε στο ίδιο στρατόπεδο μ αυτούς που διέλυαν τον τόπο;

Και τώρα ψυχανεμίζονται οι πρωτεργάτες της διαπλοκής, ότι το εγχείρημα για την ανατροπή του σκηνικού, προϋποθέτει έναν ρωμαλέο καταλύτη, που θα έρθει σε ρήξη με το παλιό σκηνικό..

Κι όσο πιο μεγάλα είναι τα κατηγορώ, τόσο πιο μεγάλα είναι τα συμφέροντα που διακυβεύονται και πιο μεγάλα τα “δωράκια” που μοιράζονται σ αυτούς που γαβγίζουν..

Το ζητούμενο όμως είναι ένα: Αν μπορούσαν να ρωτήσουν έναν έναν, όλους τους απλούς πολίτες του τόπου, αυτούς που δεν κάνουν αισθητή την παρουσία τους με τον οποιοδήποτε τρόπο, θα καταλάβαιναν ότι ο κόσμος γνωρίζει… Γνωρίζει πολύ καλά τι ακριβώς συμβαίνει… Κι όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου, θα δώσει την απάντησή του…

Ο τίτλος θα μπει στο τέλος: “Το μεγάλο μας τσίρκο”