Το ιστορικό κτήριο του Ελαιουργικού κτίσθηκε το 1936 και αμέσως μετά, το 1938, άρχισε να λειτουργεί το Ελαιοτριβείο. Μηχανικοί και τεχνικοί από τη Μυτιλήνη και τη Γερμανία είχαν έρθει για να προσφέρουν την τεχνογνωσία τους. Λειτουργούσε με ηλεκτρική ενέργεια που παρήγε με δικές του μηχανές. Δύο μεγάλες μηχανές, γερμανικής κατασκευής, έβαζαν σε λειτουργία όλα τα μηχανήματα. Οι ηλικιωμένοι του Συνεταιρισμού έλεγαν ότι όταν οι Ναζί έκαψαν τη Σκιάθο το ’44, μέλη του Συνεταιρισμού για να προστατέψουν το κτήριο, τούς έδειξαν τις γερμανικές μηχανές κι έτσι δεν το ’καψαν.

Σκότωσαν όμως έξω απ’ το Ελαιοτριβείο δύο εικοσάχρονους νέους: τον Λεωνίδα Κανταράκια και τον Αργύρη Κούκια.
Στις αρχές του 20ου αιώνα μέσα στην πόλη υπήρχαν δεκατρία ελαιοτριβεία (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Τα Ρόδινα Ακρογιάλια). Το Ελαιοτριβείο αυτό είναι το μοναδικό που σώζεται, μνημείο της ελαιοκαλλιέργειας που ήταν η βασική καλλιέργεια του νησιού κι έθρεψε γενιές και γενιές Σκιαθιτών. Τα μηχανήματα και τα εργαλεία, οι βασικές εγκαταστάσεις που υπάρχουν στο κτήριο μπορούν να αποτελέσουν ένα Μουσείο Λαδιού που θα δείχνει τα στάδια επεξεργασίας της ελιάς και της παραγωγής του λαδιού, όπως γινόταν άλλοτε.

Όλες οι κτηριακές δομές μπορούν να αξιοποιηθούν και να αναδειχθούν σε έναν πολιτιστικό πολυχώρο, μία όαση πολιτισμού και ψυχ-αγωγίας για τους κατοίκους, αλλά και διαμόρφωση χώρων για σπουδαίες πολιτιστικές δράσεις, π.χ. Αίθουσα Εκθέσεων, που θα παρέχει ασφάλεια και τις κατάλληλες προϋποθέσεις για τη φιλοξενία έργων μεγάλων ζωγράφων (δεν υπάρχει στη Σκιάθο). Έτσι με την προβολή του πολιτιστικού τουρισμού η Σκιάθος μπορεί να αναδειχθεί ακόμη περισσότερο και να επιτευχθεί παράταση της τουριστικής περιόδου για όλον το χρόνο.

Δυστυχώς όμως οι ενδείξεις και τα στοιχεία που έχουμε δείχνουν ότι ο Δήμος δεν έχει από το 2012 αποδεχθεί την προσφορά του Ελαιουργικού Συνεταιρισμού και το δάνειο δεν εξυπηρετείται. Κανένας δεν γνωρίζει πού έχουν φτάσει τα πανωτόκια. Το τονίζουμε, γιατί τώρα είναι μία καλή περίοδος για ρύθμιση. Είναι πολλά τα ερωτήματα που εύλογα ανακύπτουν. Σ’ ένα δημοκρατικό κράτος του ’21ου αιώνα δεν γίνεται ο λαός να μην γνωρίζει τί γίνεται με την περιουσία του, όταν μάλιστα αυτή είναι δίπλα του.

Κατερίνα Κουρκούμπα – Δελακουβία
Πρόεδρος του Συλλόγου Σκιαθιτών “Οι Δύο Αλέξανδροι”