Κάθε συζήτηση γύρω από ανοιχτά ζητήματα που απασχολούν τα νησιά και γενικότερα τη νησιώτικη πολιτική της χώρας οφείλει να ισορροπήσει αρμονικά στο δίλημμα ανάμεσα στα μικρά κατά τόπους ζητήματα κάθε νησιού και στα μεγάλα κοινά ζητήματα πολλών νήσων.
———————————–
Για παράδειγμα για το νησί της Σκιάθου έχει αξία να αναπτυχθεί ένας προβληματισμός για τα ιδιαίτερα προβλήματα και προκλήσεις που αντιμετωπίζει αλλά ταυτόχρονα να συνδεθεί με μία μεγαλύτερη οπτική, με την νησιωτική πολιτική και τις προοπτικές ανάπτυξης που απασχολούν πολλά νησιά αλλά και την πολιτική σε κεντρικό επίπεδο.
———————————-
Σε μια γενική εικόνα, η οικονομική κρίση που βιώνει η χώρα οδήγησε σε ευθεία αμφισβήτηση το ελληνικό μεταπολιτευτικό μοντέλο ανάπτυξης. Όλα επανελέγχονται υπό το νέο πρίσμα των οικονομικών δεδομένων και πάγιες αντιλήψεις και συμπεριφορές βρέθηκαν – ορθώς- στο στόχαστρο της κριτικής. Σε αυτό το πλαίσιο δεν μπορούν να παραμείνουν αναλλοίωτες αντιλήψεις και συμπεριφορές που σχετίζονται με τη νησιώτικη πολιτική και τις επιλογές που σχετίζονται με ζητήματα ανάπτυξης.
————————————-
Το επικρατούν μοντέλο ανάπτυξης στα νησιά – που οφείλει να μετεξελιχθεί και να τροποποιηθεί – ήταν βασισμένο εν πολλοίς στη μονοκαλλιέργεια τουρισμού παραλίας σε συνδυασμό με παραθεριστική δόμηση, υποβαθμισμένο και άνευρο αγροτικό τομέα, απουσία καινοτομιών, δυστοκία εκσυγχρονισμού και δεδομένες δυσχέρειες και ανεπάρκειες που άπτονται των νησιωτικών ιδιαιτεροτήτων. Μπορούμε με αυτό το μοντέλο να απαντήσουμε στις προκλήσεις που ανοίγονται μπροστά μας; Μπορούμε να διασφαλίσουμε βιώσιμη ανάπτυξη για τα νησιά με συνθήκες αειφορίας ή θα επιμείνουμε σε λογικές που αποφέρουν παροντικά κέρδη υποθηκεύοντας όμως το μέλλον;
—————————————-
Για να κατανοήσουμε το μέγεθος της πρόκλησης, το πρόβλημα είναι έντονο καθώς οι δημοσιονομικές δυνατότητες του ελληνικού κράτους είναι ιδιαιτέρως περιορισμένες γεγονός που δεν επιτρέπει ή σε κάθε περίπτωση καθυστερεί δημόσιες επενδύσεις που θα μπορούσαν εν μέρει να απαντήσουν με επάρκεια, να επιταχύνουν τον μετασχηματισμό και να σηματοδοτήσουν μια τέτοια ποιοτική αλλαγή.
——————————————
Μερικά κεντρικά ζητήματα που αφορούν τα νησιά είναι τα εξής :

– η ενεργειακή αυτονομία και η χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας
– η υδατική αυτονομία, η διαχείριση των υδάτων, η ποιότητα του νερού, τα δίκτυα
– η αποκομιδή και η διαχείριση των απορριμμάτων, η ανακύκλωση
– η αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος, η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου και ο εμπλουτισμός με νέες μορφές τουρισμού
– η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος
– η διασφάλιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων με ισότιμη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευσης, ασφάλειας και εν γένει διοικητικές
– η πολιτιστική ανάπτυξη του νησιού και η προβολή της πολιτιστικής του κληρονομιάς
– μεταφορές και σύνδεση με την ηπειρωτική χώρα
——————————————–
Αυτά θα υποστήριζε κανείς πως είναι μερικά κεντρικά ζητήματα νησιωτικής πολιτικής. Με ποιόν τρόπο αυτά συναρθρώνονται με τα επιμέρους ζητήματα και προβλήματα κάθε νησιού ξεχωριστά είναι επίσης σημαντική παράμετρος.
Για παράδειγμα η Σκιάθος πέραν των κεντρικών αυτών ζητημάτων αντιμετωπίζει μερικές ακόμη προκλήσεις.

– Οδικό δίκτυο
– Αστικός εξοπλισμός ( σήμανση, παγκάκια, στάσεις λεωφορείων, ενημερωτικοί πίνακες)
– Έκδοση κανονιστικής που θα αποκαθιστά και θα διασφαλίζει μία εικόνα ευμορφίας και καλαισθησίας
– Καθαριότητα
– Προσβασιμότητα και ανάδειξη νέων παραλιών
– Αεροδρόμιο, επέκταση, αναβάθμιση
– Λιμένας, αναβάθμιση, εκσυγχρονισμός
– Στέγαση εποχιακών εργαζομένων
———————————————–
Οι όποιες λύσεις θα προέλθουν από έναν συνδυασμό παραμέτρων και προσπαθειών. Όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς οφείλουν να συνεργάζονται καθώς η οικονομική δυσχέρεια του κεντρικού κρατικού μηχανισμού δεν πρέπει να μετατραπεί σε άλλοθι ακινησίας. Σε αυτά τα πλαίσια η συμμετοχή συλλογικοτήτων, κοινωνικών και επαγγελματικών φορέων και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι μόνόδρομος ώστε κάθε νησί – και η Σκιάθος συγκεκριμένα- να βρει το δικό της σημείο ισορροπίας και να σχεδιάσει τα επόμενα βήματά της.

Ο Γραμματέας του Συλλόγου
Παπουτσής Αλέξανδρος