Το χειροκροτημα ειθισται να το παιρνουν οι καλλιτεχνες.
Αποψε μαθαινω οτι θα το παρουν οι γιατροι και οι νοσηλευτες και το λοιπο παραϊατρικο προσωπικο απο τους πολιτες.
Επρεπε να ερθει μια πανδημια για να σε χειροκροτησει γιατρε μου, νοσηλευτη μου, παρασκευαστη μου, ο πολιτης απο το μπαλκονι του;
Κι οταν πεσει η αυλαια τι;
Οταν πεσει η αυλαια θα ειμαι παλι ο βολεμενος, ο τεμπελης, ο τιποτενιος δημοσιος υπαλληλος;
Μαλλον ναι.
Ο κοσμος ξεχναει γρηγορα και ευκολα.
Εγω, σα νοσηλευτης πρωτης γραμμης χαιρετιζω αυτη την ενεργεια, αλλα δεν την υιοθετω.
Δεν την υιοθετω για τη χρονικη στιγμη που γινεται. Δεν ειναι μοδα η υγεια, ουτε οι λειτουργοι υγειας εμφανιστηκαν τωρα ξαφνικα στο προσκηνιο.
Δεν την υιοθετω γιατι εγω ο νοσηλευτης πρωτης γραμμης θελω πραξεις.
Οσο εμεις θα ειμαστε στα νοσοκομεια, εσεις συμμορφωθειτε στις προσταγες των ειδικων.
Μεινετε σπιτι.
– Εγω θελω ενταξη στα βαρεα-ανθυγιεινα. Η μεγαλυτερη αδικια στον δημοσιο τομεα και στο νοσηλευτικο κοσμο στην Ελλαδα ειναι αυτη.
– Θελω προσληψεις ωστε να ανοιξουν κρεβατια σε ΜΕΘ. Γνωριζεις φιλε μου οτι τοσα χρονια υπαρχουν κλειστες ΜΕΘ γιατι υπαρχουν οι γιατροι αλλα δεν υπαρχουν οι νοσηλευτες να τις επανδρωσουν;
– Θελω αξιοπρεπεις μισθους.
– Θελω να με σεβεται ο πολιτης καθε ωρα και στιγμη και οχι μονο σε πανδημιες.
– Θελω ασφαλεια στη βαρδια. Δεν θελω να κινδυνευω απο τον καθε μεθυσμενο, ναρκομανη, επικινδυνο που θα μου βγαλει μαχαιρι να με κλεψει επειδη εγω εκεινη τη στιγμη προσπαθω να βαλω φλεβα στο φιλο του.
Εαν και εφοσον γινουν αυτα τοτε ο πρωτος που θα βγει και θα χειροκροτησει θα ειμαι εγω.
Ευχαριστουμε που μας σκεφτηκατε εστω και τωρα.
Αλλα δεν φτανει.
Αποψε ας νιωσω κι εγω καλλιτεχνης.
Απο αυριο παλι βολεμενος.
Λαμπρος Λιαπης.