Το νερό σ’ αγκαλιάζει φιλήδονα

αχ το χρόνο απόψε να κλείδωνα

Φοράς στα μαλλιά τη σελήνη

τούτη η νύχτα έχει τόση γαλήνη.

Τα άστρα λιώνουν τριγύρω σου

ξεψυχούν απ’ το άγιο μύρο σου

Των θαυμάτων σου αξίζει το στέμμα

δεν μπορεί να’ σαι εσύ ένα ψέμα

Δεν υπάρχουν απόψε αμαρτήματα

μόνο ωραία και γνήσια αισθήματα

Πώς να γράψω για σένα ποιήματα

πού επίθετα, ουσιαστικά και πού ρήματα;

Γλώσσα αρχέτυπη σαν και σένα γυμνή

και η ψυχή σαν το σύμπαν ριγεί