O Παπαδιαμάντης, εκτός των άλλων, υπήρξε και ο μεγαλύτερος πολιτικός συγγραφέας της εποχής του, όπως εύστοχα έγραψε και ο Σαράντος Καργάκος στο βιβλίο του «η πολιτική σκέψη του Π».
Επειδή οδεύουμε σε χρονιά πολλαπλών πολιτικών αναμετρήσεων, καλό είναι να διαβάσουν όλοι οι υποψήφιοι ανά την Ελλάδα, ειδικά οι θερμόαιμοι που πολιτεύονται ακόμα με όρους του 19ου αιώνα και δεν έχουν τίποτα άλλο να επιδείξουν εκτός από ύβρεις, τους »Χαλασοχώρηδες» μπας και πάρουν παραδείγματα προς αποφυγή και σώσουν το όποιο πολιτικό τους μέλλον, μα κι εμάς απ’ το ν’ ακούμε ή να διαβάζουμε τις εμετικές και κακοπροαίρετες ασυναρτησίες τους τις οποίες καταρρίπτει η στοιχειώδης λογική και η αλήθεια.

Στα δι’ ημάς, ευτυχώς που δεν έχουμε ντόπιους στην κεντρική πολιτική σκηνή και περιοριζόμαστε στους δικούς μας υποψήφιους για τους οποίους ξέρουμε τα πεπραγμένα όπως και πότε ρίχνουν λάσπη με τον κασμά, ειδικά εκεί που δεν φτάνουν…
Σας φάνηκε παράδοξο αυτό το »ευτυχώς»; Να πώς το εξηγεί ο κυρ- Αλέξανδρος που έχει εντριβήσει περισσότερο απ’ όλους στα πολιτικά πράγματα:

«Ὁ Θεὸς μᾶς ἐλυπήθη καὶ δὲν παρεχώρησε νὰ γεννηθῇ ἐπιφανής τις ἐδῶ, ἐσκλήρυνε δὲ τὴν καρδίαν μας καὶ δὲν ἐδέχθημεν εἰσβολὴν ξένου ὑποψηφίου. Ἰλιγγιῶ νὰ φαντασθῶ τί θὰ ἐγίνετο. Ὅλοι οἱ πορθμεῖς θὰ ἐγκατέλειπον τὰς λέμβους των, οἱ κυβερνῆται θὰ ἔρριπτον ἔξω τὰ πλοῖά των, οἱ ναυπηγοὶ θὰ ἐπετοῦσαν τὰ ἐργαλεῖά των καὶ θὰ ἐζήτουν δημοσίας θέσεις. Διότι μὴ νομίσῃς ὅτι ἡ θεσιθηρία γεννᾶται μόνη της. Τὰ δύο κακὰ ἀλληλεπιδρῶσιν. Ἡ ἀκαθαρσία παράγει τὸν φθεῖρα καὶ ὁ φθεὶρ παράγει τὴν ἀκαθαρσίαν. Τὸ τέρας τὸ καλούμενον ἐπιφανὴς τρέφει τὴν φυγοπονίαν, τὴν θεσιθηρίαν, τὸν τραμπουκισμόν, τὸν κουτσαβακισμόν, τὴν εἰς τοὺς νόμους ἀπείθειαν. Πλάττει αὐλὴν ἐξ ἀχρήστων ἀνθρώπων, στοιχείων φθοροποιῶν, τὰ ὁποῖα τὸν περιστοιχίζουσι, παρασίτων τὰ ὁποῖα ἀποζῶσιν ἐξ αὐτοῦ παχυνόμενα ἐπιβλαβῶς, σηπόμενα, ζῳύφια βλαβερά, ὕδατα λιμνάζοντα, παράγοντα ἀναθυμιάσεις νοσηράς, πληθύνοντα τὴν ἀκαθαρσίαν. Εὐτυχῶς δὲν ὑπῆρξεν ἐνταῦθα ἔδαφος κατάλληλον διὰ νὰ γεννηθῇ τὸ θρέμμα τὸ καλούμενον ἐπιφανής, καὶ οὕτως ἀπηλλάγημεν τῆς τοιαύτης ἀθλιότητος μέχρι τῆς ὥρας.»