Η σπογγαλιεία στο Τρίκερι άρχισε πολλά χρόνια πριν την Επανάσταση του 1821 και τελείωσε τη δεκαετία του 80, όπως κι αλλού, κυρίως από τις ασθένειες που χτύπησαν τοα σφουγγάρια μα κι απ’ την εξάπλωση των συνθετικών σφουγγαριών παρά το ότι δε συγκρίνονται σε ποιότητα με τα φυσικά.

Ο Μικρασιάτης σφουγγαράς Σταύρος Καρπετόπουλος, γνωστός ως καπταν- Φουρτούνας- παρατσούκλι το οποίο έμεινε στη συνέχεια σαν οικογενειακό επίθετο-, που εγκαταστάθηκε στο Τρίκερι περί το 1800, έδωσε ξεχωριστή ώθηση στο επάγγελμα κι αργότερα, ο γιος του Κωσταντής, το απογείωσε φέρνοντας το 1880 απ’ τη Γαλλία, το πρώτο σκάφανδρο.
Τότε τον μιμούνται κι άλλοι Τρικεριώτες σχηματίζοντας σημαντικό στόλο σπογγαλιείας. Γίνονται ισχυρή συντεχνία, απαιτούν δικαιώματα απ’ τους Τούρκους και κάνουν μεγάλα ταξίδια στο Αιγαίο- μέχρι τα παράλια της Β. Αφρικής- που διαρκούν από σαράντα μέρες ως τρεις μήνες για να συλλέξουν τα πολύτιμα σφουγγάρια.

Ο αδελφός του καπτάν Φουρτούνα ωστόσο, ο Αλέξης, θα μεταναστεύσει το 1906 στο Τάρπον Σπρινγκ της Φλόριδας και θα τον ακολουθήσει την επόμενη χρονιά ο ίδιος και ο άλλος αδελφός τους ο Βαγγέλης και μαζί με τον επίσης Τρικεριώτη Γιάννη Πατσά, θα οργώσουν το νέο σπογγοφόρο βυθό της άλλης άκρης του Ατλαντικού.
Αναμφισβήτητα, οι σφουγγαράδες ασκούσαν ένα από τα πιο επικύνδυνα επαγγέλματα για τον επιούσιο, ειδικά τα πρώτα χρόνια που βουτούσαν χωρίς στολές και πολλοί καθίσταντο ανάπηροι για όλη τους τη ζωή λόγω της »νόσου των δυτών» κατά τη γρήγορη ανάβασή τους στην επιφάνεια της θάλασσας. 

Οι τόποι στους οποίους έδρασαν είναι περήφανοι γι’ αυτή τη δραστηριότητα. Έτσι και μεις στη Μαγνησία, θα λέμε πάντα τα καλύτερα για τα παλικάρια από το Τρίκερι…

[*] Ο Γιώργος Σανιδάς είναι Αρθρογράφος – Συγγραφές μόνιμος συνεργάτης του Skiathoslife.gr